vandaag toch wél, enigszins, my gedurig kunnen richten op die alice in wonderland-lezing... je moet het grààg doen, anders gaat het niet, en vandaag dééd ik het graâg. eindelyk nog eens cultuur. en litteratuur. in de zetel, by het raam, in het zonlicht.
wel tussendoor chronisch in slaap vallen...
savonds met goldface naar "zaal zappa" gaan kyken, voor een nieuwe mogelyke uitvalsbasis voor de dinsdagclub; maar: zover is het gekomen; dat we over zo'n flinke omvangryke zaal toch met oprechte spyt moeten concluderen dat ze te klein is voor ons...
natuurlyk goeddeels doordat we iedereen aan tafeltjes willen kunnen zetten. eigenlyk zelfs iedereen in een erotisch verantwoorde tandartsen-ligstoel...
maar toch het drukkende gevoelen dat de vacantie bezig is met eindigen, hoe somber... op myn leeftyd nog als een scholier te moeten huiveren om het tanen van een vacantie-tyd... het krankzinnige vroege opstaan...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten