nog meer schetsen van victor glorieux

reeds sinds een maand of twee gebruikt victor glorieux deze blog van vitalski als schets-boekje voor zyn losse toneel-kribbels. die kribbels zyn niet bedoeld om leesbaar te wezen, dus vitalski-bloggers die deze glorieux-passages voorlopig overslaan, hoeven zich absoluut niet schuldig te voelen. zelfs redden zy zichzelf van mogelyk tydversmos.










"de geur van antwerpse slaapkamers"


soms wordt ge geïnspireerd
door een vogel dat op een tak ligt,

of door
een balk dat ligt de branden in de stoof.

- dat dan niet écht ligt te branden,
dat is zo'n plastieken balk
en dat ziet eruit
alsof die aan het branden is,-
toch kan dat inspireren.

en heel dikwyls in myn leven
zyn kik geïnspireerd geweest
door een geur;

meer in het byzonder:
de geur van antwerpse slaapkamers.

effectief, antwerpse slaapkamers rieken anders
als andere slaapkamers,

en op zich is dat geen positieve geur,
dat heeft te maken
met gesmolten novilon,
met sigaretten die zyn opgebrand tot voorby de filter,

- dus: dat is niet de geur
van nicotine alleen dat in die gordynen hangt
maar zelfs bovendien
die geur van dat wit filtertje dat
aan het branden is geweest,
aan het smeulen is geweest...

dat heeft te maken met kussen-overtrekken
die een paar weken geleden al
hadden moeten worden gewassen

en dat heeft ook te maken
met de geur van een wasmachine.

omdat in veel antwerpse gebouwen
de wasplaats,
waar dat mensen hun was doen,
zich te dicht by de slaapkamer bevindt;

ge doet, terwyl dat ge daar ligt,
met uw tenen de deur stilletjes open
en ge krygt onverwacht uitzicht
op een wasmachine en een droogkas.

dat heeft ook te maken met een blikje cola
dat al een paar weken daar op de richel sta,
waardat niet meer van moet worden gedronken
en eigenlyk: een cola, dat riekt ge niet
maar het draagt by tot de symboliek;

dus
in principe is dat geen positieve geur.
en toch hou kik,
als niet geboren maar toch getogen antwerpenaar
heel veel 
van de geur van antwerpse slaapkamers
omdat

juist doordat dat een beetje een zurige geur is,
wordt benadrukt dat dat hier gaat over iets privé,
over iets persoonlyk. 

iets
waardat ge niet meê naar buiten komt -
met een slaapkamer komt ge niet naar buiten.

dus doordat ge die geur riekt
voelt gy u geborgen -

nu, echte geborgenheid - da's nog een stokpaardje van me -,
besta niet,-

hé, want de dreigende donkerbruine venster-enveloppen
met daarop uwe naam, met daarop uw adres,
die dringen door tot in uw slaapkamer toe,
dus ze weten u overàl te vinden,

maar toch: door die geur hebt ge het gevoel:
ik zit in een onderaardse grot,
hier gaan de mensen my gerust laten;

een deurwaarder zal wel
langs de voordeur tot in uw keuken binnengeraken,
tot in uwen hof, tot in uw garage;

maar hier,
in deze muffige slaapkamer,
als dië dat riekt, dan weet dië:
hier eindigt myn domein.

hier
moet ik stoppen,
hier
kàn ik nikske verloren zyn.

dus dankzy hunne geur
ontsnappen antwerpse slaapkamers
aan de apocalyps.
ik kan het niet anders uitleggen.