maandag 6 juli 2015

ingezonden feuilleton, - door victor glorieux, - aflevering 14



wat voorafging:

jonathan druyts, een personage dat werd verzonnen door victor glorieux, een nonkel van vitalski, is onderweg naar de syrische stad "mosul", namelyk om daar zyn geliefde zarah te gaan bevryden uit de handen van de isis...

wat later wist onze grote avonturier, jonathan druyts, zich uitgeput maar wel, met zyn magere twee handen op zyn bevende knieën, voorzichtig neêrgezeten op de achterbank van een automobiel - geen jeep, zoals je misschien zou hebben verwacht, doch wel een erg militair aandoende camion, met een donkergroen regenzeil erover en zelfs met vlaggetjes links en rechts. dit zinde hem maar weinig. "wat," zo bedacht hy immers, "wat als we hiérmeê in syrië naar binnen ryden? dit valt zo erg op,- jézus..."
    hy dacht nog voort:"als we met dit vehikel in syrië aankomen - dan hebben ze ons na een paar meters al in een hinderlaag. en wat dan? wat dan!!"
    er ontwikkelde zich in zyn brein een verschrikkelyke gedachte - waarom, overigens, had hy zich dit volgende nooit eerder afgevraagd? als je, zo bedacht hy pas nu, als je gevangengenomen wordt door syrische jihadi's, en je wordt, kort voor je marteldood, eerst nog eventjes opzy-getrokken, met name om te worden gebruikt voor één van hun vele propaganda-filmpjes op youtube: hoe brengen die kerels je dan in beeld? eigenlyk? het kwam jonathan op dit ogenblik althans voor, dat ze in die filmpjes steevast tenminste één persoon, links of rechts in beeld, een grote, pikzwarte zak over het hoofd en over de schouders trokken: opdat die persoon zyn identiteit geborgen zou blyven; maar, zo bedacht hy pas nu, werd die grote zak dan getrokken over het hoofd van één van die terroristen? byvoorbeeld omdat die dan toch, ondanks alles, een grootvader had die hem niet mocht herkennen? of trokken ze die zak, nog voordat de boel op "rec-play" ging, integraal over het blanke, angstige aangezicht van het gegyzelde slachtoffer? "neen!" kreette jonathan uit.
    let wel: het liefst zou onze protagonist uiteraard algeheel niét worden gevangengenomen en/of doodgefolterd, zoveel sprak vanzelf - maar: als het dan toch moest gebeuren, en hy kwam, kort voor zyn onthoofding, op de televisie, in belgië, in de hele wereld: hoe frustrerend zou het dan niet zyn, als ze die zak over hém zouden hebben getrokken? zodat niemand, helemaal niemand aan het thuisfront ooit zou kunnen te weten dat hy het was, jonathan druyts - hun kind, hun klasgenoot van vroeger? "dan kom ik op tv," zo dacht hy hardop, "en dan heb ik er nog niks aan..."
    de wagen hobbelde voort, sprakeloos in de uitheemse, oververhitte duisternis. her en der zag je iemand op een donkere berm met een lamp staan zwaaien. dan scheen de mobiel halt te gaan houden, doch nooit werkelyk; telkens reden ze voort, op alsmaar meer hobbelig terrein.
    de maan was oranje...

wordt vervolgd

2 opmerkingen:

Vitalski zei

een erg goeie episode, zelf hardop gelachen maar ook gehuiverd...

Lies J. Van Aelst zei

spannend...en zijn geld? Nog in het nachtkastje? Of in zijn kousen?