jonathan druyts, een personage dat werd verzonnen door victor glorieux, een nonkel van vitalski, bevindt zich nu eventjes, uitzonderlyk genoeg, in een situatie die zich onmogelyk kort laat tezamenvatten. nà deze episode zal het wel weêr wat kalmer worden...
"jy ook handen omhoog," sprak, met een messcherp, sissend stemgeluid, de boosdoenster, dwz. de zus van patricia, nu tevens in jonathan zyn richting. "okay dan," dacht jonathan meteen - zelf niet goed wetende, lezers, waarom hy niet veel méér angstig was. hy stak zyn handen in de lucht - maar: voor de rest veranderde er weinig, het leven ging voort...
"inderdaad: ik ben degene die jy zoekt," ging zy voort - zy het tot de rechercheur in het byzonder. "ik heb," zei ze, "myn zus vermoord."
"wat??" zei jonathan fataal.
"waarom dan!" zei de rechercheur.
"waarom? ha! da's 'n zéér eenvoudige vraag," legde de duivelin ons schaterlachend uit. dan vervolgde zy:"wat een ontgoocheling - het feit dat patricia, myn kleine zusje, dan toch niét met ons meê wilde... het klopt," ging zy voort, "dat ik katholiek ben grootgebracht - maar: tezamen met myn vriend, die ik nog maar pas ken, ben ik," zei ze, "op 'n zéér korte tyd, sinds een halfjaartje geleden nog maar, volledig geradicaliseerd - niks meer aan te verhelpen. onze bedoeling was eigenlyk... om naar syrië te reizen... om de isis daar te gaan helpen!!"
"neen!" zei jonathan.
"maar," ging zy nog voort, "patricia wist van niks, hààr hebben wy onze plannen pas hier, in dit hôtel uit de doeken gedaan - en toen... toen protesteerde zy zo erg... verdorie, zy dreigde alles te gaan verpesten!"
"en... en wat ben je nu dan van plan?" vroeg de rechercheur, zyn zonnebril bibberend van zich afnemende.
"om te beginnen," zei ze listig, "om te beginnen mag die jongen daar, die jonathan, of hoe heet 'ie, jou vastbinden."
"dat doe ik niet!" zei jonathan.
"als je het niét doet - dan schiet ik jou dood."
"tja," dacht jonathan toen. "véél keuze heb ik dus niet..."
"en daarna dan?" zei de rechercheur, duidelyk met de bibber. "wat ben je nog méér van plan?"
"niet zo héél erg veel - maar in ieder geval ga ik jou," (daarmeê bedoelde zy dus: die bange rechercheur) "jouw hoofd helemaal van jouw schouders afsnyden - met een groot, bot keukenmes, dat ik by me heb. als dreigement zal dat tellen - in gans ankara!!"
jonathan druyts kon zyn oren niet geloven. de zus van patricia - een moslim-extremiste? het was niet anders... ze was klaar, zag hy, om haar allereerste gruweldaden te zullen begaan - hierzo, middenin dit drukke hôtel...
hoe kon je de kamp aanbinden met een zelfmoordterroriste? ze had niks te verliezen - want uiteindelyk wilde ze toch dood. wat kon een mens daartegen doen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten