jonathan druyts, een personage dat werd verzonnen door victor glorieux, een nonkel van vitalski, is op weg naar syrië, wellicht om zyn vriendin daar te gaan bevryden. reeds onderweg evenwel, in een hôtel in ankara, in turkye aldus, treft hy een moslim-extremiste aan, die eerst, klaarblykelyk, haar eigen zus om het leven heeft gebracht, maar die nu op het punt staat om een rechercheur te zullen gaan onthoofden - mét (maar: hy doet dit met tegenzin!!) met de hulp van jonathan...
alvorens er goed en wel erg in te hebben, was jonathan druyts er dus meê doende, lezers, om met een lange, elektrische snoer alvast de voeten van onze arme rechercheur vast te binden. dit was niet makkelyk, van knopen-leggen jonathan geen kaas gegeten hebbende.
"en wat," zei de rechercheur, "wat als ik ga roepen?"
de vyandin, de duivelin, gaf hem een antwoord - maar: dit antwoord kon jonathan, van waar hy zat, niet verstaan; en meteen daarop greep er iets schrikwekkends plaats, hy begreep niet wat - hoe dan ook: hy hoorde een knal, en algauw moest hy dit volgende inzien: die rechercheur, uiteraard een getraind vechtersbaas, moest erin zyn geslaagd om haar die revolver af te nemen - om het daarna voor mekaâr te krygen om haar, al dan niet per ongeluk, met haar eigenste wapen neêr te schieten! alleszins lag zy plat op haar rug, enkel ofte nog alleen haar grynzende aangezicht ietwat omhoog gekanteld, noodlottig leunende tegen de deurstyl.
de aandachtige lezer zal zich afvragen: waarom vloeit er dan geen bloed overal? of eêr nog: hy zal zeggen: indien er nu, naar aannemelyk is, bloed vloeit, ja overal zelfs; waarom maakt de auteur daar dan geen gewag van? welnu, hier het antwoord: als je iemand van overdreven naby neêrschiet, dan gaat die kogel zo onbevattelyk snel dwars door het lichaam, dat er inderdaad géén bloed by te pas komt (dit werd onlangs nog aangetoond in een videofilm met als onderwerp de bende van nyvel.)
"het spyt me! ik moést jou vastbinden - ik wilde dat helemaal niet zelf!"
"ik weet het," zei de rechercheur kalm.
de deur ging open, mensen stormden naar binnen. in een handomdraai bevond onze held, jonathan druyts, zich opniéf tegenover een rechercheur, maar dan wel één van 'n geheel àndere soort; ook wel weêr iemand met een zonnebril, maar dan een kleine, gedrongen man, en niet met een rode neus maar met een blauwe neus, echt waar. "ga zitten," zei deze figuur.
algauw werd jonathan druyts deze volgende vraag voorgelegd:"klopt het," zo luidde dit, "klopt het, jonathan, dat die rechercheur, die jy zogenaamd moest vastbinden, door die vrouw werd bedreigd? volgens hém was zy, zegt hy immers, een moslim-extremiste - maar is dat waar? weet jy daarvan?"
tot zyn eigen grote vervreemding hoorde jonathan druyts zichzelf als antwoord opdissen, de volgende woorden:"daar klopt niks van," zei hy. "die vrouw was onschuldig. die vent, die rechercheur van jullie, die sloeg op hol - misschien door het weêr, het was érg warm in die kamer!"
"zozo," zei de nieve rechercheur met een lachje, zich klaar en duidelyk met een gevoelen van triomf onder de eigen kin krabbende.
wordt zéker vervolgd!!
de vyandin, de duivelin, gaf hem een antwoord - maar: dit antwoord kon jonathan, van waar hy zat, niet verstaan; en meteen daarop greep er iets schrikwekkends plaats, hy begreep niet wat - hoe dan ook: hy hoorde een knal, en algauw moest hy dit volgende inzien: die rechercheur, uiteraard een getraind vechtersbaas, moest erin zyn geslaagd om haar die revolver af te nemen - om het daarna voor mekaâr te krygen om haar, al dan niet per ongeluk, met haar eigenste wapen neêr te schieten! alleszins lag zy plat op haar rug, enkel ofte nog alleen haar grynzende aangezicht ietwat omhoog gekanteld, noodlottig leunende tegen de deurstyl.
de aandachtige lezer zal zich afvragen: waarom vloeit er dan geen bloed overal? of eêr nog: hy zal zeggen: indien er nu, naar aannemelyk is, bloed vloeit, ja overal zelfs; waarom maakt de auteur daar dan geen gewag van? welnu, hier het antwoord: als je iemand van overdreven naby neêrschiet, dan gaat die kogel zo onbevattelyk snel dwars door het lichaam, dat er inderdaad géén bloed by te pas komt (dit werd onlangs nog aangetoond in een videofilm met als onderwerp de bende van nyvel.)
"het spyt me! ik moést jou vastbinden - ik wilde dat helemaal niet zelf!"
"ik weet het," zei de rechercheur kalm.
de deur ging open, mensen stormden naar binnen. in een handomdraai bevond onze held, jonathan druyts, zich opniéf tegenover een rechercheur, maar dan wel één van 'n geheel àndere soort; ook wel weêr iemand met een zonnebril, maar dan een kleine, gedrongen man, en niet met een rode neus maar met een blauwe neus, echt waar. "ga zitten," zei deze figuur.
algauw werd jonathan druyts deze volgende vraag voorgelegd:"klopt het," zo luidde dit, "klopt het, jonathan, dat die rechercheur, die jy zogenaamd moest vastbinden, door die vrouw werd bedreigd? volgens hém was zy, zegt hy immers, een moslim-extremiste - maar is dat waar? weet jy daarvan?"
tot zyn eigen grote vervreemding hoorde jonathan druyts zichzelf als antwoord opdissen, de volgende woorden:"daar klopt niks van," zei hy. "die vrouw was onschuldig. die vent, die rechercheur van jullie, die sloeg op hol - misschien door het weêr, het was érg warm in die kamer!"
"zozo," zei de nieve rechercheur met een lachje, zich klaar en duidelyk met een gevoelen van triomf onder de eigen kin krabbende.
wordt zéker vervolgd!!
1 opmerking:
Zeer onverwachte wending!
Een reactie posten