achteraf gezien had jmh toch gelyk toen die zei:"nick cave mag van geluk spreken dat 'ie blixa in zyn gelederen heeft." het klopt, want na het vertrek van blixa, is het nooit meer zo goed geweest.
grappig is dat je over blixa's muziek alléén maar kan spreken in metaforen. by andere gitaristen zou je nog kunnen zeggen, "mooi dat hy hier naar c-mineur gaat", of bvb "een stevige wa-wa-pedaal"; by blixa kàn je echt alleen maar zeggen "zo klinkt een stervende dinosaurus," of "dat was de phön van het pleistoceen"...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten