deze notitie begryp ik wel, uit de dagboeken van boudewyn van houtem: de spyt om de vrouwen die je bent misgelopen, dwz de begeerlyke vrouwen die ook zelf jou wel hadden gewild - maar het kwam er niet van, door misverstand, door het niet te hebben geweten. dat is nog iets anders dan een blauwtje vangen - blauwtjes vangen, dat is voor een jachtdieren-jager helemaal niks - ik rekende vroeger altyd: als ik per 99 blauwtjes één keer prys heb, dan is het sop toch zéker de kool wel waard!!... maar: de prysdieren die je bent misgelopen - daar kan je helemaal ziek van worden, als je daar te lang over nadenkt...
voorts trekt dat rokkenjagen, als ik het zo nalees, my eigenlyk niet meer aan, en ik kan het ook niet eens zyn met zyn veroordeling van het gezinsleven...
verder was vandaag een moeilyke dag, wakker geworden met een skelet in myn vel, my moeilyk van her naar der verslepend. myn overdreven dieet? meteen yoghurt en vlees-bouillon tot my genomen - weinig gekort...
in het park viel het goed meê, al was het toch lastig om langdurig op de grond overeind te zitten zonder ruggenleun. maar de kinderen vergden weinig ommezien, en zo heb ik, in myn lievelings-magazine "de parelduiker", een boeiend stuk kunnen lezen over a. alberts, die ooit een writer's block schynt te hebben gehad van dertig jaar (schryvende aan zyn roman "de vergaderzaal"...) rond vier uur in de warme lucht weêr thuiskomende, was ik eventjes helemaal ziek; koude rillingen, yl in het hoofd; met véél moeite toch naar het werk getrapt (uiteraard); het spelen zelf ging wonderwel voortvarend, dwz zeer slecht by stem was ik, doch de tien opeenvolgende gigs vlogen voorby, misschien doordat tony hond en ella synderella zo'n goed moreel hebben. zy doen dit heel graag, en hun goesting springt op my over.
tony laat iedere dag wat autobiografische info los. sommige dingen durf ik hier niet te noteren. vandaag ging het hierover: in de jaren tachtig heeft 'ie wel eens een bank overvallen. achternagezeten door agenten, reed 'ie op een vrachtwagen. met een hersenschudding werd 'ie wakker in een politie-kantoor. die agenten gingen even weg - en dan is 'ie door een raampje gekropen. in het schipperskwartier helpt een griekse kroegbaas hem onderduiken. met twee miljoen belgische frank op zak, met de trein naar marseille. daar een halfjaar op hôtel gezeten. dan "in antwerpen myn vrienden willen terugzien". dus terug naar huis - recht de armen van het gerecht weêr in. et cetera, et cetera, die man is krankzinnig...
nu is het halftwee. nog wat lezen en maar weêr onder de wol... by mollie, die slaapt tegenwoordig weêr in myn bed, zeer gezellig...
1 opmerking:
Zou een aanvullende vitaminekuur niet tot een draagbaar skelet kunnen leiden? Ik wens uw skelet en uw vel een spoedig aaneengroeien toe.
Ik kan begrijpen dat Tony en Ella enorm gemotiveerd zijn; het lijkt me heerlijk, zo'n voorstelling waarin je tussen je publiek speelt en hun leefwereld op zijn plaats kan zetten!
... en ik kan niet wachten tot iemand Tony's leven verfilmt!
Een reactie posten