die dagelykse reeksen optredens heden, voor "de zomer van antwerpen", zyn zeker niet myn aller-zwaarste arbeid ooit. byvoorbeeld, rond dezelfde tyd van het jaar, die ontelbare reeksen die ik, jaar in, jaar uit, voor de gentse feesten placht af te leggen, die waren een pak helser; door de verplaatsing alleen al, plus de parkeer-hel, plus de ondraaglyke hitte van zo'n gemiddelde gentse theater-zolder... overigens een schitterende carrière-downfall, die feesten; ooit speelde ik daar avond na avond voor 200 mensen; iéder jaar ging dat aantal erop achteruit; op den duur stond de teller letterlyk op nul - zeer pynlyk, maar tegelyk ook juist goéd: want nu, anno 2016, ben ik van die debiele feesten eindelyk vanaf - éindelyk, na twintig jaar iéder jaar...
maar dus: myn werk in het labyrint, heden, is niet wat je noemt "infernaal"; het is extreem dichtby, en ik verkeer er in een subliem gezelschap; plus: iedere gig apart, duurt maar tien minuten - desondanks: om twaalf uur savonds, als alles voorby is, ben ik, zoals alle collega-acteurs, UITGEPUT - en, wat nu het mooie daarvan is: dit zalige gevoel van opluchtende vreugde en vrede: zodra het gedààn is, en ik weêr thuis kom, met de gehele nacht voor my...
myn enige échte "arbeid" ooit, was, als een job-student, een maandlang travakken op een steen-fabriek te beerse; kabels trekken bovenop een snikhete stook-oven, myn oren vlakby het fabrieks-alarm; acht uurs per dag doodgaan, beginnende om zes uur smorgens; je boterhammen staande eten; als ik DAN, na ZO'N ellenlange dag, thuiskwam; myn schoenen uitduwend, met een blik stoofvlees in de zetel kruipend, in slaap vallende met jaws op de televisie (de rest van ons thuis waren naar de ardennen, ik was alleen thuis); je zou BYNA zeggen: ik WIL zo'n afschuwelyk werk: GEWOON OMDAT HET THUISKOMEN DAARNA DAN ZO ZA-LIG IS!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten