dinsdag 13 juni 2017

state of being, 12 juni 2017



over het algemeen laat ik in verregaande mate met my gesold worden; vertwyfeld lachend, onderwyl ik slaag kryg. het is dan ook om dié reden, o bloggers, dat ik myzelf graag pleeg te zien tydens die vreemde, zeldzame momenten waartydens ik plotsklaps, onverwacht, toch terug-hak. zo waren mollie en ikzelf vanmiddag doende, te fietsen op de zeer brede, kalme stoep van de voorts juist zo desastreuze pothoekstraat. een oude, bezwete hollander met twee lelyke honden aan z'n leiband, kon dit niet laten passeren:"je mag," sprak hy, "je mag niet op de stoep fietsen." hoewel dit een waarheid betrof, hoorde ik myzelf met yzeren tanden terugzeggen:"myn dochtertje is zes en die is wettelyk verplicht om op de stoep te ryden." "ja," vond die mislukte pinda het nodig om te blyven zeggen, "maar jy moet op de straat fietsen!" in welk geval er zich tussen my en myn broze dochter gehele resems geparkeerde wagens zouden aandienen; ik zou haar niet eens meer zién. waarop ik die gast dan maar liet weten, in een flash, mekaâr passerend:"as gy een toek op uw bakkes wilt, waarom zegde dat dan ni gelyk!!"
    die man schrok zich een baviaan (in de mate dat hy niet reeds als een baviaan was geboren), en dat was een zeer fyne gewaarwording...

Geen opmerkingen:

Er is een fout opgetreden in dit gadget