zondag 12 augustus 2018

column streekkrant editie kempen


KEMPISCHE BOSLUCHT

De laatste jaren treed ik, als standup comedian, veel vaker in de Kempen op dan elders, en daar ben ik dan altyd zeer bly om. Mochten er Kempenzonen zyn die er soms over twyfelen om hun dorp de rug toe te keren, teneinde naar de vermaledyde Koekenstad over te roeien - welnu, ik spreek uit ervaring: zet dat soort plannen met spoed uit je kop! Pas als je de waaier van koolstofdioxides, fyn stof en zure regen van Antwerpengrad deftig hebt ingezogen, besef je pas helemààl wat voor een weelderige, goeie, eerliyke boslucht zich over de Kempen ontfermt. Er bestaan ook wel minder welriekende plekken tussen Arendonk en Westmalle, vooral in de gebieden waar kunstmest hoogty viert, maar in Olmen byvoorbeeld: hoe prachtig geuren daar die stevige, hoge, droge dennenbossen, vooral dan nog in de zomer! (Paradoxaal genoeg moet worden erkend: er groeien wel byna geen olmen in Olmen... Je moet het zeggen zoals het is, dit is je reinste boerenbedrog...) Ook mocht ik onlangs een optreên ten beste geven in de orgelfabrieken van de wereldberoemde familie Decap; die wonen op het Hazenpad te Herentals, naar welk adres er zelfs geen geasfalteerde wegen bestaan, da's allemaal zandgrond vol met putten, net de Far West. De familie Decap woonde tweehonderd jaar geleên, zoals hun naam het nog aangeeft, aan de Cap Griz-Nez, aan Pas-De Calais, en da's ook een mooie streek: de opalen kustlyn links, de vele, glooiende landeryen rechts - maar: zelfs zy zyn naar het Belgische Noorderland overgereisd en dààr gebleven. Dat wil al wat zeggen!

Geen opmerkingen: