benidorm intra

 

Dirk: Amai, was dàt efkens zweten!

da hem ik nog Nooit meegemaakt!

Car: Ja, ik moet zeggen, ik zweet er ook van.

Dirk: Maar goe, das nu achter de rug!

Car: ik mag het hopen…

Dirk: Carinneke, 

mijne pànter!

Car: miaaaaauwwww!!…

Dirk: da’s het goeie van stress;

als die dan wegvalt, op ne moment,

dan zijde dubbel zo gelukkig!

Car: dus als ik het goe begrijp, 

hebde gij nu pas het kot voor uw eigen?

Dirk: dees is het, dees is het paradijs!

Car: eindelijk!

Dirk: mijn lief da ik kostmuug zijn:

voor zeven dagen naar Benidorm!

mijn ex da mij anders ni gerust laat:

voor zeven dagen naar Benidorm,

mijnen baas voor veertien dagen naar -

naar Vladigascar -

en gij nu, eindelijk in mijn armen.

Car: Toch ni meer in die kast he!

Dirk: ha - gij in die kas, nooit van zijn leven nog!

vooruit gaat hier tegen de deur staan.

(DIRK ZET CARINNE TEGEN DE VLIEGENDEUR)

Car: Amai, wa zijde Gij van plan!

Dirk: nu gade wa meemaken.

gewoon zo gaan staan, met uw armen uiteen.
… - Carinneke!

Car: ja?

Dirk: Mijnen engel - het is zo ver -

mag ik, hierzo, een aanloop pakken.
mag ik u - letterlijk bespringen!

Car: Awel, mijne lieve schat,

ge weet wa ik u daarop zal zeggen -

Dirk: Mag het?

Car: Wat denkte nu zelf?

Dirk: Ik mag zo: Bovenop u komen springen?

Car: Awel, mijne lieven Dirk - - 

(OPEENS KOMT MET VOLDOENDE GEKLETTER DE MOEDER BINNEN LANGS DE VOORDEUR.)

Dirk: Maar… 

ma!!!!!

Car: Nondedju, uw moeder?

hebde gij die soms ook uitgenodigd!

Dirk: Ma - wat doéde gij hier!

CAR: gij zijt ne rare!

MA: Hier zie, m’ne jonge - die truffelsaus…

daar moete eigenlijk ook nog

dees hier indoen - zie,

van die sjalotten - anders heeft da gene smaak…

Dirk: Ma!

nu is éne keer ni!

nu is ene keer héél efkens ni!

Moeder: ziede da?

da zijn verse sjalotten van Peeters Govers…

voor in die truffelsaus, da gaat dan

véle beter zijn…

Dirk: maakt da ge weg zijt!

(DIRK DUWT MOEDER TERUG BUITEN DOOR VOORDEUR)

CAR: ik zal maar nikske zeggen, zeker?

DIRK: neen, nikske zeggen!

dees is ni gebeurd.

CAR: allez dan…

DIRK: waar waren wij gebleven!

CAR: gij woudt da kik hierzo,

tegen die deur ging staan,

met m’ne armen naar omhoog…

DIRK: ja! Dààr ware wij gebleven.

CAR: en dan woude gij van daar komen -

om mij aan te vallen.

DIRK: ja - da’s goe, komaan, Carin…

CAR: ik moet zeggen

precies dat met die sjalotten en zo

de sfeer voor mij ineens een beetje weg is.

DIRK: da los ik wel op - komaan, we beginnen d’r aan!

(MOEDER WANDELT OPNIEUW BINNEN)

MOEDER: ik zal anders ineens ook is nazien

of die kroketjes wel genoeg zijn voorgebakken -

Das heel belangrijk voor

van die kleine kroketjes - dat die ni te lang

maar ook ni te kort

worden voorgebakken.

DIRK: Ma!!!!!

fuck you!!!!

(DIRK DUWT MA WEER BUITEN. CARINE PAKT FLES.)

CAR: amai mijne frak…

(CARINE IS AAN HET DRINKEN ALS DIRK WEER BINNENKOMT)

DIRK: wa doéde gij nu!

wa sta gij zo te zuipen!

CAR: Luistert is naar mij, manneke…

zijn dààr, achter die deur - de slaapkamers?

DIRK: da’s een idee -

naar de slaapkamers!

CAR: nee - gij blijft hierbeneden!

ik zijn speciaal voor dezen avond

een ongelooflijk zwoél en verleidelijk

japonneke voor u gaan halen.
ik gaan dat aantrekken -

en ik gaan mijn eigen wat optaloren -

en dan kom ik naar beneden…

DIRK: en - dàn mag ik u aanvallen? Eindelijk?

CAR: en dan - 

dan moogde gij àlles met mij doen

da ne man met een vrouw maar kàn verzinnen…

DIRK: ik val omver van de goesting.

CAR: tot subiet.

(CARINE VERDWIJNT MET FLES IN DE HAND NAAR DE SLAAPKAMERS. GELUID KRAKEN TRAP)

DIRK: ik kàn ni meer,

das nu al uren en uren

da ik op het uiterste puntje staan

van te ontploffen…

miljaar…

- wete wa…

ik doen zelf ook al iet uit…

da ze zie

hoe gemotiveerd da kik zijn.

(DIRK DOET KLEREN UIT, STAAT IN MARCELLETJE EN LANGE WITTE ONDERBROEK)

DIRK: hoe zoude zelf zijn?
hoeveel goesting kan ne mens hebben,

zonder dat hem éindelijk, is éne keer,

aan zijn trekken komt?
- maar goed…

nu éindelijk - is àlles onder control!

(GELUID DEURBEL)

DIRK: !!!

ik zijn ni thuis!!!

(GELUID DEURBEL)

DIRK: ik zijn ni thuis!!!

(GELUID DEURBEL)

DIRK: -… miljaar!

wa als da nu ineens al

die verificateur ga zijn…

miljaar, dees kàn nu ni!..

(DIRK GAAT OPENDOEN. ANNEMIE EN ACHTER HAAR MARYSE KOMEN BINNEN.)

AN: Hoe kunnen we dees nu voor hebben!

DIRK: aaaah!!!!????

MAR: da kan nu toch echt alleen in België!

DIRK: wah??? Wah????

AN: alle vliegtuigen naar zuid-europa zijn in staking.

MAR: voor mij hoeft het dan al ni meer!

Oh mijne schat - ik zijn zo contént da ik

u terugzien,

da kunde u ni voorstellen - hoe hàrd da kik

u heb gemist!

DIRK: Wacht, dees gaat te rap voor mij,

dees gaat efkens allemaal wa te rap voor mij.

AN: zeg - paljaske?

wa stade gij hier zo - in uw onderbroek?

MAR: awel, da staat u wel!

AN: loopte gij altijd zo door het huis as ge alleen zijt…

DIRK: die onderbroek, da -

ok, dees is nog erger as tejust…

dees is het ergste dat er bestaat…

AN: Awel?

DIRK: ik ging just met die Knauff beginnen.
maar da plakt heel hard.
ik wil ni da mijn kleren volhangen.

(GELUID KRAKENDE TRAP)

DIRK: die komt terug naar beneden!!!

(DIRK GAAT MET RUG TEGEN SLAAPKAMER-DEUR STAAN, ZODAT DIE NIET OPEN KAN)

(AN DOET FLES CHAMPAGNE OPEN.)

AN: allez, we zullen er dan maar

het beste van maken zeker?

MAR: het is de heilige

maria Magdalena in eigen persoon

da gewild heeft da wij bijeen zouden blijven.
wij staan in de sterren geschreven.

(GELUID KRAKENDE TRAP)

DIRK: miljaar!

hoorde gijlie da - ik bedoel -

Ginderbuiten?
Daar hebde wééral die vos!”

AN: Wij horen toch just niks?

DIRK: ge hoort toch - die kiekens -

dat die in paniek zijn!

MAR: maar mijnen teddybeer toch,

volgens mij zijde gij onderhand

totaal overwerkt…

DIRK: nee!

da is omdat het laat savonds is.
van den ene kant willen die kiekens panikeren

maar van den andere kant willen die

de buren ni wakker maken.
dus daarom panikeren die wel - 

maar dan heel stillekes. 

(GELUID KRAKENDE TRAP)

MAR: ja, nu da ge het zegt, ge hebt gelijk!

DIRK: rap, pakt dat geweer - en ga zien.

AN: zeg, ga zelf, tis voor ons even ver!

DIRK: ik eh… ik eh…

Ik kan in mijn onderbroek ni buitenkomen!

MAR: allez, tis goe, ge hebt gelijk.

AN: wa ne zever in pakskes!

(AN EN MARYSE MET GEWEER NAAR BUITEN)

(CARINE KOMT BINNEN IN JAPON.)

CAR: “ta—taaaaa!!”

DIRK: o - schitterend!

dees… dees is een droom!

CAR: amai, tis wel écht naar uw goesting precies…

DIRK: gij schat, gij… gij borrelende zomercocktail,

ik… ik wor helemaal zot…

CAR: allez, zal ik nu dan maar -

ginder tegen de deur gaan staan?

DIRK: ja, perfect!

perfect!

nee - Ni perfect!

(DIRK DUWT CARINNE TERUG ACHTER DE SLAAPKAMER DEUR)

CAR: hey zeg, verdekke toch, wa nu weer!!

DIRK: efkens ni bewegen, ik leg het direct 

weer allemaal uit!

CAR: hey zeg!!!

(GELUID KIPPEN)

AN: gelijk dak al dacht!

MAR: gene vos te zien, Dirk!

DIRK: ni? Ook ni - achter die haag van 

die buren schuins achter?

MAR: nikske.

DIRK: ook zelfs ni - een stukske van zijne staart?

da moet dan - een hele slimme vos zijn geweest.

ANN: een hele Sluwe vos.

en ik denk,

às ik die vos één dezer

in mijn vingers krijg

dan wurg ik die terwijl da ge d’r bij sta!

MAR: och arme, tis misschien nog zo’n lief beestje…

AN: kom, we drinken d’r ene drinken…

da staat hier toch allemaal klaar voor ons…

DIRK: Annemie!

Maryse!

gijlie moet hier weg!

ik zal zeggen waarom!

gijlie moet - naar… naar den Aldi.
voor… voor stofzuigerzakken!

AN: Den Aldi is dicht.

MAR: Da’s waar, tis al na de negenen.

DIRK: ’s Zaterdags ni,

Dien Aldi in Beers, op de Krommenhof:

’s zaterdags - is die open tot halftien!

AN: Tis vrijdag.

DIRK: Welja - ook elke tweede vrijdag

van elke maand met een R in

is die tot tien uur savonds open!

MAR: “januaRi”, daar komt een R in, ja.

DIRK: maakt da ge weg zijt, ge hebt nog

just een halfuur.

MAR: allez, tis goe,

komde mee, Annemie?
efkens naar den Aldi en terug,

das iet van niks.

AN: allez, voor u dan, tis goe,

we zijn heel efkens weg.

MAR: o - maar - kijk!

da’s chance hebben - da’s ne meevaller!

DIRK: wa? 

MAR: daar liggen er stofzuigerzakken.

DIRK: godvermiljaar!!!!

AN: da’s goe, dan hoeven we voor niks meer

naar buiten!

(KLOPPEN OP EN DUWEN TEGEN DE SLAAPKAMERDEUR)

MAR: wa is al dà gebots!

wa is dat daar achter u?

DIRK: ik eh… ik eh…

(MOEDER WANDELT BINNEN LANGS VOORDEUR)

MA: amai ik denk da ik gewoon hier int straat

verloren was gelopen…

waar loop ik nu?

ah, ik zijn terug binnen!

DIRK: Ma!!!!!

MAR: oh neen, die z’n moeder!

die zie ze een beetje vliegen.

AN: Ja, die kén ik!

DIRK: doet die wég!!

(ANN EN MARYSE ONTFERMEN ZICH BABBELEND OVER MOEDER, DIE ZE NAAR BUITEN WERKEN; teksten als deze, lichtjes door elkaar:

ANN/MAR: kom maar mee ons mee,

wij zullen u naar buiten geleiden

tis veel te gevaarlijk zo savonds laat nog op straat

MA: ah ja da was ik vergeten maar

nu weet ik het terug

ik wou nog eigenlijk van die

curriesaus brengen ook

veel mensen zijn allergisch voor truffelsaus.

hey laat mij gerust!

Er klinken kloppen en botsen op de slaapkamerdeur.

Wa is da?

Die vos?

Wa is da?

Dirk: Is in ieder geval ni meer as een geluid. Er zijn zoveel geluiden, wete welk geluid ik ni tegen kan? Etc

Het kloppen houdt op.

Dirk tegen publiek: gelukkig is die te zat om da lang vol te houden… alles komt goe...

(MA, ANN EN MARYSE BUITEN)

(CARINNE KOMT BINNEN.)

CAR: pfieuw, amai - gij zijt nogal ne speelvogel…

mij zolang achter die deur laten staan…

maar das nu echt wel de laatste keer geweest…

DIRK: ok…

dees is dé moment voor u om weg te gaan.
gewoon langs de voordeur.
met wa geluk is daar nu héél efkens

helemaal niemand.

CAR: ik hoor dees ni echt??

DIRK: ik kàn ni dezen avond.

ik voel mijn eigen ni goe.

CAR: zomaar ineens?

DIRK: ja, wa is da - da zijn eh…

da zijn mijn vapeurs -

ik zijn ook geen zestien ni meer he.

CAR: en - een paar minuten geleden nog maar

woude gij zelfs een aanloop pakken -

om mij aan te vallen?

DIRK: ja, das straf he, ja, da gaat heel rap.

CAR: gij ziet mij ni meer gere!

DIRK: neen, da is het ni - gij zijt mijn àlles!

CAR: ineens - hààtte gij mij!

DIRK: nee, ik zijn tot over mijn oren smoor op u -

maar ik zou willen, ik zou dus alleen maar willen,

gij zou nu direct, zonder nog tijd te verliezen -

CAR: gij haat mij!

DIRK: tis goed!

ik haat u!

gij zijt een afgrijselijk monster!

ok?

CAR: gij doe mij zeer!

DIRK: maakt nu gewoon da ge wég zijt!

(ANN KOMT WEER BINNEN)

AN: hàd ik het ni gedacht!

DIRK: zwijgen gij!

CAR: u ken ik van op Facebook!

nu snap ik het!

gij zijt die zijn ex!

AN: en wie da Gij zijt, da moete mij ni uitleggen,

das heel duidelijk!

DIRK: gij moet mij gerust laten, gij!

wa zijde gij voor een ex, ne mens zo stalken!

AN: ik ken iemand, een heel goei vriendin van mij;

dat met deze situatie

absoluut ni ga kunnen lachen!

CAR: ik moet zeggen dat het nu ook ni direct

mijn ambitie is om mensen te làten lachen.

DIRK: ik eh…

Ik zal u maar ni proberen wijs te maken

da zij mijn zus is, zeker?

AN: da ga bij mij ni echt pakken -

vooral ni

omda ik weet da gij helemaal geen zus hébt.

DIRK: maar ja - zij is, eh…

zij is die inspectie,

da wij verwachten.

zij is - die verificateur.

CAR: da geloofde nu toch zelf ni

da ge mij dàtte zou kunnen wijsmaken?

DIRK: neen, u kan ik da ni wijsmaken…

maar dingeske daar…

(MARYS WANDELT BINNEN.)

DIRK: komaan, speelt da nu mee…

CAR: wa staan wij hier nu eigenlijk te staan?

(LOOPT NAAR HET ETEN AAN DE TOOG, EET EN DRINKT)

MAR: wie is die madame?

Hebben wij logies?

Wij zijn toch gesloten?

DIRK: awel, eh… welja… zij is eh…

AN: tis al goe.
die madame daar -

da is de verificatrice.

MAR: echt???????

CAR: schol!

MAR: oei! Neem mij ni kwalijk!

Excuseert u mij, mevrouw!

hoe da kik erbij loop!

mijne schort! Mijn haar zo overhoop!

Eén halve minuut alstublieft!

(tegen Dirk) Dees is voor mij té heftig!

ik zijn efkens naar de badkamer,

ik bibber helemaal van de stress!

(MARYSE NAAR DE BADKAMER. DEUR KLEMT OVERIGENS ZEER DUIDELIJK.)

DIRK: das goe, blijft gij maar zolang as ge kunt

in de badkamer!

(MARYSE WEG)

AN: en hoelang had gij nu gehoopt

da ik da spelleke van u hier

zou meespelen, Dirk!

DIRK: please, Annemie -

wilde Gij maryse soms kwetsen?
- maar laat mij nu eerst

die Carinne rap naar huis sturen,

- die is zo zat en zo zot als een draaiorgel.

CAR: awel, die kroketten, die zijn best lékker!

(MOEDER WANDELT BINNEN LANGS VOORDEUR)

MA: ik zijn content dak da mag horen,

ik hem daar dàgen aan aan het

kokkerellen geweest!

DIRK: Ma!!!

CAR: hebde Gij deze schotels gemaakt??

(MA EN CARINNE AAN EETTOOG SAMEN)

AN: tis goe, Dirk, ik zal dat hier meespelen

zolang as ge wilt -

én ook wel: zolang as ge da kunt betalen.

DIRK: hoe, betalen? Wa nu weer?

AN: ik zit met een hele hoop kosten,

trouwens door uw schuld,

door ons echtscheiding en alles.

DIRK: zottin!

AN: vijftig euro.

DIRK: daar doen ik ni aan mee!

AN: Maryse! Maryse! Ik moet u iet zeggen!

DIRK: tis al goe, hier, 50 euro.

AN: of doe maar 150.

DIRK: zottin!

AN: Maryse! Maryse! Ik moet u iet zeggen!

DIRK: godmiljaar - hier!

hier hebde alles!!

- da is totale chantage!

CAR: uw ma is wel een toffe.

MA: is dat uw nieuw lief?
die heeft wel ne goeie smaak!

-wacht, daar moete nog dinges over -

gebraden hazelnoten…

die gaan ik nog efkens gaan halen…

(MA WEER WEG)

(MARYSE KOMT TERUG UIT DE BADKAMER)

MAR: waar is ze?

daar!

madame de inspectrice!

verificatrice!

- ik heb mij herpakt! Ik gaan haar begeleiden!

u… u bent van onze keuken aan het proeven?

CAR: awel, ja -

en da smààkt mij hier van jewelste!

MAR: geen wonder, madame de verificatrice!

als den Dirk dat heeft gemaakt,

da is den beste chefkok da ik ooit hem geweten!

AN: allez, ze is er kennelijk totaal aan het intrappen…

(TELEFOON. MARYSE PAKT OP)

 

MAR: Ah, ja…

ja, in orde - madame Granger…

ja, das goe!

binnen twee minuten al? ok heel goed.

- Madame Granger, ik moet u iet zeggen -

de inspectie is hier al…

die staat hier voor onze neus,

die is al met hare ronde begonnen!

ja…

ja, das goed, tot direct!

MAR: we hebben heel goe nieuws,

madame de verificatrice!

CAR: o?

DIRK: watte dan?

MAR: wij dachten dat onze directrice,

Madame Granger,

uitgerekend deze week,

naar Vladivostdinges was,

voor een congres -

maar daar is een bomaanslag geweest,

dus da gaat niet door -

dus binnen twee minuten is die al terug.

DIRK: écht???

MAR: maar da kan dus ni beter -

ik zijn ni naar Benidorm, 

en Granger kan heur hier

persoonlijk rondbegeleiden!

das toch keigoe?

AN: ja, das heel goed!

da is gewoon helemaal perfect!

DIRK: ik geloof er niks van!

als die binnen twee minuten ineens terug hier sta

waarom belt die dan eerst nog naar u

om dat aan te kondigen?

AN: ze is hare sleutel kwijt,

en ze wou testen of ik ni toch

naar Benidorm zou zijn.

An: Wie zou da nu verzinnen,

zomaar midden januari naar Benidorm!

(MADAME GRANGER WANDELT BINNEN)

(DEURBEL GAAT. DIRK GAAT OPENDOEN.)

DIRK: daar hebde ze al.

MAR: gelukkig, daar is ze al!

(MOEDER WANDELT BINNEN.)

MA: allez - nu had ik mijn eigen toch wel

buitengesloten, hoe is da nu mogelijk.

DIRK: Ma!

gij verpest heel mijn leven!

AN: zijt is wa kalmer tegen u ma!

MAR: ja maar met die inspectie en al,

is da nu wel ni optimaal

da die hier rondloopt en alles!…

(MADAME GRANGER WANDELT BINNEN)

MAD: wat - wat ne zoeten inval,

wat is dat hier allemaal.
rap - Dirk - waar is die inspectie!

Dirk?
Marys, waar is die inspectie!

MAR: zij hier - zij is de verificatrice!

ze heeft al van dat eten geproefd 

en ze is daar heel tevreden over!

MAD: hu?

Dirk - zij hier, zij was toch uw zus?

DIRK: ah - wel - ja…

neen…

zij is de verificatrice.

maar - hoe zal ik het zeggen.

AN: zij wou eerst eigenlijk anoniem blijven.

Dus ze had den Dirk opgedragen,

u wijs te makendat ze zijn zus was. 

zodat ze

objectiever door u zou worden ontvangen.

DIRK: ja!

briljant!

heel goe gezegd!

MAD: de kans dat dat de waarheid is,

is heel klein.

maar ja, de kans IS er wél…

dus - voor alle zekerheid

moet ik er wel in meegaan…

MAR: madame de verificatrice -

mag ik u voorstellen

aan Madame Granger, de leiding van dees hotel?

MAD: goeienavond, mevrouw…

u komt zeer onverwacht, zo laat op de dag…

wilt u… wilt u gelijk alle kamers inspecteren?

CAR: inspecteren?

MAD: of liever ni direct?

CAR: neeneen, jawel, inspecteren,

das heel goe -

we beginnen direct -

en pas op, ik gaan u zeggen -

vraagt da maar aan da manneke daar -

ik kan, als da moet, een heel strenge zijn!

MAD: we zullen boven beginnen -

al moet ik wel zeggen, daar gaan wel

nieuwe gordijnen in de chambreerkamer komen.

(GRANGER, CARINNE EN MARYSE VERDWIJNEN NAAR DE SLAAPKAMERS)

AN: Dees ga ni goe komen, manneke.