in de voormiddag aan twee klassen engelse les gegeven, langs de digitale media. Ik zie deze leerlingen één week in het echt, de week daarna achter de computer, de week daarna weêr in het echt; gezegd moet: het wérkt - op deze manier. er is een bepaalde soort leerstof die zich gemakkelyker laat onderwyzen met ieder achter zyn/haar eigen computer. een leerling noteert een paar woorden, een vervoeging, een engelse vertaling, een spontane vloek; en ogenblikkelyk kan ik dit dan live becommentariëren, terwyl alle leerlingen erop toe zien. ze moéten wel opletten, want zeer onverwacht zeg ik dan: "surah - weet jy wat er misschien niet helemaal juist is aan dit werkwoord?" je voelt dat de leerlingen er best lol aan hebben, en de lawaaimakers worden eventjes op "mute" gezet.
vervolgens, rond halfeen smiddags, in de driezit voortlezen in "er was eens", een stripreeks met een zeer domme titel, tevens het énige dat eraan mankeert; subliém verhaal en enorm indringend tekenwerk (zie: onderaan deze belangryke "state of being".)
vervolgens een tyd lang in telepathisch contact verkeerd met de geest van jeanne darc (sic), zyzelf communicerende vanuit een kathedraal, allicht die in rouen.
vreselyk wat die franse koning jeanne darc heeft aangedaan... machtig wat die dame allemaal verricht heeft! wat een gruwelyk einde is de brandstapel - ik bid nog steeds quasi dagelyks tot god: please, verlos ons van de inquisitie!!..." zoals jullie weten: zelf ben ik één keer op een brandstapel vastgebonden geworden, het vuur was al aangestoken ook; nét op tyd kwam er toen een cameraploeg, om die mensen uit te leggen dat ik maar een acteur was...
laat savonds was het een moeilyke tyd - ik had gehoopt op nog een dérde podcastreeks, in maart en april, maar dat ziet er toch niet echt naar uit, vernam ik vandaag... de verzamelaars van myn boekjes, voorts, schynen bovendien enigszins suf gebombardeerd; hun gewillige, gedurige, strikt maandelykse inzet om myn hebben en houden te blyven meê vooruit dragen, schynt met oudjaar en met nieuwjaar op een drempel gestoten; alsof pychisch hun engagement dit nieve jaar niet meê in kan; opeens begrypen sommigen: toch niet NOG eens zo een jaar!!?..."
toch ga ik doorzetten. er is een grond van zestig lezers die àlles aanvaarden. dus wat zou ik zeuren!!...
een goed warm bad... spaghetti carbonara van de traiteur... morgen om drie uur naar de voorgevel van café wizzli puzzli voor een photograaf, daarna eens langsgaan in de fnac...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten