gisteren in de fnac opnief zo'n boekhandel-angst-aanval gehad, erger dan ooit tevoren. alsof al die oneindig vele boeken met eenzelfde intensiteit op my afkwamen, aldoor tegelyk dodelyk saai en verpletterend nieuwsgierig makend, kast na kast, rek na rek; ik wilde weg - maar moest toch blyven rondzoeken; soms zag ik wel een boek dat ik gerust had willen hebben - maar dan leken de wandeling naar en vooral de handeling aan de kassa my ondoenbaar. met leêge handen weêr buitengekomen, herademend in de vrye regen, my voornemend om maar beter nooit meer in de boekhandel naar binnen te stappen.
nadien in de "fat kat" vinyl-winkel hetzelfde, maar toch in veel mindere mate.
in die erg grote tydschriftenwinkel viel het meê, maar daar moest ik dan ook alleen maar een vraag gaan stellen; "ik ben een leraar engels. zou ik voor myn klas 25 dezelfde exemplaren kunnen bestellen van de new york times?"
"neen, dat kan niet."
"maar ik bedoel pas voor volgende week, en ik zal nu reeds betalen."
"neen, dat kan nooit. we kunnen maar maximaal 5 exemplaren bestellen."
zeer curieus, en trouwens zeer hopeloos ook. hoe kan je zo nu zaken doen, waar is dat krantenwezen nu eigenlyk meê bezig...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten