een jaar of twee geleden verschenen er een heleboel mooie stripverhalen onder de noemer "nummer 1"; de auteurs daarmeê ongegeneerd de ambitie aangevend, een gehele reeks te zullen laten volgen - als zulks er dan niet van komt, dan oogt zo'n "nummer 1" achteraf natuurlyk steeds byzonder lullig. ik dacht dan ook: "jaja, we zullen nog wel zien!..." evenwel: van het zeer boeiende "prinses charlotte" is deel 2 intussen uitgekomen, "louisiana deel 2" is eveneens onderweg, en sinds gisteren bestaat dus ook deel twee van het erg mooie "atom agency". dit had ik niet meer verwacht, inmiddels waren er van die hyperactieve tekenaar schwartz mooi twéé albums uitgekomen van een heel àndere reeks, "inspecteur bayard", welk ding jammer genoeg een pak kinderachtiger is - pas vandaag kwam ik erachter, lezers, dat die bayard-albums een al zeer lang bestaande reeks betreft, reeds lopende sinds de jaren '90, pas nu naar het vlaams werden vertaald.
die schwartz is de volmaakte opvolger van tekenaar yves chaland; hy voegt aan het arsenaal van chaland totaal maar dan ook totaal niks niéuws meer toe - maar daar zyn we juist bly om; alsof die schwartz zichzelf heeft uitgevonden: speciaal om ons te troosten voor het veel te vroegtydige overlyden van chaland (yves chaland is maar 33 geworden. gelukkig was hy vroegryp, hy heeft ons mooi negen prachtalbums nagelaten.)
die atoomstyl is een erg esthetisch ding; je riskeert met die tekenstyl dan ook algauw een verhaal te gaan vertellen dat alleen maar als uitvlucht dient voor mooie prentjes, wat niet eens heel erg is; in "atom agency" hebben de personages meer diepgang en is het universum in wezen historisch realistisch. in de dialogen wordt er nu echter met téveel nadruk ingezet op de algerynse taligheid van onze held: om die twee vakjes een *asterisk om uit te leggen wat de betekenis is van welke algerynse uitdrukking, da's wel echt strontvervelend. ook is het verhaal verteld met te veel vaudeville, byna élk gesprek wordt afgebroken doordat er iemand binnenvalt. dus vergeleken by het scenario van "wunderwaffen", dé laatste nieuwe standaard, is dit niks, maar het album in zyn geheel goddelyk mooi, nostalgisch in het kwadraat, zorgvuldig, atmosferisch en "waar gebeurd".
Geen opmerkingen:
Een reactie posten