blogologie

dat bloggen is eigenlyk myn nieve vorm van lezen geworden. gegevens byeenzoeken en sorteren en naar het vitalskiaans hertalen... dit inzicht maakt het tydrovende van de onderneming totaal draaglyk...

van iemand die schryft maar die geen lezers heeft, schynen de mensen krankzinnig te worden; maar niét worden ze krankzinnig van iemand die leest, terwyl iemand die leest toch net zo goed geen publiek heeft?

waarom mag een tuinman het wél stellen zonder een publiek, maar een volksdichter niét?