HEKSENJACHT
door onze correspondent robertus baeken, vanuit de korenvelden van salem...
16.
‘Ik kom me verontschuldigen voor mijn kinderachtig gedrag van laatst. Dat had je heus niet verdiend!’
Mijn lijf werd door mekaar geschud, alsof ik ter plekke een achterwaartse salto maakte om zonder evenwichtsverlies en zonder dat deze krachttoer Roosje was opgevallen, onberispelijk weer op vaste voet neer te komen. Graag ben ik bereid het overdrevene van deze reactie toe te geven. Maar in een musical hoort dat zo. Een musical hoort de grijsheid van het miezerige dagelijks leven aan te vechten. Van grijs of saaiheid was hier geen sprake trouwens. Ten minste mag ik zeggen dat het me voorkwam of me tot mijn grote verrassing zo laat nog aan de deur een mooi ingepakt geschenk werd bezorgd. Bovendien hoefde ik het geschenk niet eens uit te pakken. Want daar stond ze, klaar voor een volgende onvergetelijke cameraopname. Haar teint helder. Haar lachje spontaan. Haar kapsel niet stijf van de brillantine zoals bij Fred Astaire, maar op natuurlijke wijze naar achter gekamd, zodat haar nobel voorhoofd vrijkwam en haar mij reeds bekende oorhangers ook nu weer op de nodige aandacht konden rekenen.
Zelfs in een vrolijke musical heb je droeve gebeurtenissen. Misschien is dat zelfs nodig. Anders krijg je geen diepgang, geen spanningsveld. Dan krijg je oppervlakkig gezwets rond danskunstjes, zoals hier bij Fred die, terwijl Roosje binnenkwam, juist bezig was met Ginger Rogers een aartsmoeilijke choreografie tot een verbluffend goed einde te brengen.
‘Wat een toeval, ik had mijn tv op dezelfde zender staan. Maar al dat rondjesdraaien begon me stierlijk te vervelen. Mij gaat het bij ‘t dansen om de uitgestraalde passie, zie je. Niet om de hoge moeilijkheidsgraad.’
‘Juist! Anders kan je evengoed naar het circus gaan!’ Daarmee nodigde ik haar uit voor een kopje thee.
Een goede zet van me. Na al dat opgeklopte gedoe tussen Fred en Ginger bracht de pauze bij thee met droog koekje ons tijdig de nodige rust en ademruimte. Vooral werd aan ons verhaal een beslissend moment toegevoegd. Niet dat ik haar uitnodigde om te zingen. Daarvoor was het al te laat op de avond, waardoor een kans bestond de buren te storen.
WORDT VERVOLGD...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten