ten tyde van luc appermont, toen ik zeven was, was de televisie best een zachtaardig medium; kinderen zonden een tekening in, en die werd dan geprezen; "de kat" bond de stryd aan tegen een fabrieksdirecteur, die het water van de hollebeek bleef vervuilen; het ergste dat er kon gebeuren, was één keer per week, op woensdagmiddag, de hamvraag van ome willem: "lust jy ook een broodje poep?"
vandaag kyken myn kinderen naar "idols". ik kan myn oren niet geloven. een tienjarig meisje komt daar een liedje zingen - en gelyk wordt dat kind door die zogenaamde jury die daar zit, totààl met de grond gelyk gemaakt, totààl ingehakt: "niet alleen klinkt jouw stem als de boormachine van een tandarts, je straalt ook totaal geen persoonlykheid uit." et cetera. is dit echt? kàn dit zomaar? verdomme, dat is voer voor child focus!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten