state of being, 6 februari 2021

gisterennacht tot m'n eigen grote verbazing zonder al te veel moeite tot aan het volstrekte einde geraakt van het zombie-boekje waar ik aan werk. om die reden vandààg meteen gezwind aangevangen met een algemene revisie, mooi zes uurs aan één stuk door, was er zelfs speciaal vroeger voor opgestaan - plus, als het mag, aanstaande nacht opnief een paar uurs. met de krokus, binnen negen dagen, zitten we optenief in ondenval, niedersteinbach; zoals ik daar de vorige keer de laatste hand kon leggen aan het diepzeeduikersboekje, zou het erg mooi zyn om nu de aanstaande keer, dit zombieverhaal daar te mogen bezegelen... "steinbach" moét wel geluk brengen, want die gemeente levert reeds sinds jaar en dag het allermooiste tekenpapier dat er bestaat...

    maar de vitalski-blogger zal wel begrypen dat ik voor de rest dan niet veel kan meêmaken - zelfs een zekere godheid zoals kik, kan niet urenlang zitten te schryven - én tegelykertyd zonder kleêren aan ondersteboven uit een helikopter springen... misschien is dat wel de belangrykste reden OM te schryven; om dat met die helikopter niet te hoeven te doen...

    wél was er tamelyk veel lawaai in huis van zodra de children en hun vriendjes thuiskwamen... rondvliegende appelsapdozen, opgezette lammeren met brandende staarten en knallende waterballonnen. voorts heb ik ook wél, langs myn brievenbus, toffe post aangekregen, namelyk een langspeelplaat van jan ducheyne, de bekende dichter; op werkelyk op vinyl, zeer mooi... jammer van het internet, jammer van spotify en co...

    that's all, folks...