de lessen schoten goed op, ik was goed voorbereid, en de chemie met die leerlingen is feitelyk ronduit subliem. m'n toezicht op de speelkoer naderhand werd ook bygestaan door een gigantisch mooi zonnetje. dit alles grypt plaats in de gemeente schilde, tussen prachtige bomen en twetterende mezen en mussen.
wel later thuis dan anders, doordat ik voor een wegvallend leerkracht ook nog eens een klastoezicht moest voltrekken. voor eerstejaars; die had ik nog nooit voor me gehad; kinderen werkelyk, je ziet overal mollie en rocco james conan voor je zitten, je kan alleen maar ontroerd wezen tot op het bot...
thuis in de zetel in een schrikbarende gradatie in slaap gevallen in de gryze ligzetel, werkelyk letterlyk verlamd, als geplet onder een reuzengewicht, een goed uur aan één stuk door. dit was onbegrypelyk, doordat ik snachts toch acht uurs geslapen had, dus twee uurs langer dan normaal.
wanneer ik dit alles noteer voor jullie, is het zes uur in de snel donker wordende avond en staat er my een spaghetti bolognaise te wachten, tezamen met een vacantie van vier dagen.
snachts naar telefacts gekeken, de zaak bart de pauw. ik mag dat niet meer doen want dan komt myn eigen joyce van nimmen-trauma steeds voor 106% terug naar boven. myn lot was nog harder dan dat van de bart de pauw en peter van de veire tezamen, omdat ik nooit iets hebben kunnen terugzeggen, ik werd in mekaâr geklopt aan de voordeur van de grand bazar en that's it. anyway, fuck it all. geen mens zal in geheel die nepwereld ooit iéts van enigerlei waarde vinden, het is een circus van plastieken drollen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten