score: 8,5 op 10
het is nog maar sinds kort dat ik op deze weblog strips recenseer, en ik sta er zelf totaal verbaasd over hoe weinig verbiddelyk ik my steeds opnief schyn te moeten bedienen van het woord "stoer" wanneer ik een strip goéd vind. "stoer" daarby niet steeds létterlyk te nemen, al zou nu specifiek déze politieroman-strip je wellicht het tegendeel doen bevroeden; maar "stoer" kan net zo goed iets zyn dat zich afspeelt op een kinderboerdery, het gaat eigenlyk alleen maar om zoiets als "trefzekerheid", een tot wasdom getreden métier, een teken- en vertelstyl die zich niet laat afleiden. aannemelyk dient de term "stoer" zich daarvoor aan, omdat het overgrote merendeel van strips op de stripboekenmarkt juist helemaal niét stoer zyn, maar wel knullig, houterig, seksistisch, wagenziek en kinderachtig.
die "wonderball" is echt een totaal feest, het begrypelyke scenario is ronduit geniaal, het tekenwerk is een beetje lelyk maar toch 100% matuur, een beetje doende denken aan het striptydschrift "wham" (zie: rubriekje hieronder), of ook aan de stripserie "de partners". als het verhaal niet zo tof was en als de dialogen niet zo stevig waren, dan zouden die prenten het misschien niet eens overleven, maar nu dus lekker wel. de americaanse tezamenleving uit jaren tachtig. de americaanse politie-weekend-film uit het einde van de jaren zeventig. overtuigend hardboiled. lachen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten