maar goed zo, zodus; de kracht van de ochtend. meteen rond negen uur alreeds, beginnen voort te arbeiden aan de transcriptie van "de gelaarsde kat"... veel van my one man shows ontaarden telkens opnief in een soort creatieve recyclage van bestaande sketches, wat normaal is, je gooit àl je geheime wapens in de stryd; maar die "de gelaarsde kat" is iétsje meer onafhankelyk en onderscheiden van de rest, dus da's een goeie keuze geweest. een heleboel alinea's was ik zélf vergeten, dus ik heb er nu zélf een paar keer hardop om kunnen lachen.
die tekst dateert van tien jaar geleden; de première was immers drie dagen voordat mollie werd geboren... dat was een mooie tyd, alles ging lekker vooruit...
"opgeschreven om te worden gelezen," zou je zeggen, "dat is nooit even plezierig als live on stage"; en dat klopt, maar dat geldt net zo goed voor film-opnames. een film-opname is àltyd minder goed dan een live-optreden, een film-opname is àltyd een verlies - terwyl een overgeschreven tekst, in plaats van een zuiver verlies, een meer getransforméérde belevenis is; je wint er tegelyk ook iets by; op een ander, meer persoonlyk, meer meditatief en meer bestendig terrein. zélfs is een uitgeschreven tekst, àls hy ergens naar lykt, een overwinning op de voorstelling...
in de namiddag aflevering drie van "aquarius" bekeken. vervolgens huiswerk - dwz lesvoorbereidingen... het klopt dat ik my vroeger, vorig jaar, minder goed voorbereidde voor school; maar de volgende dag is het lesgeven zelf dan veel lastiger, moeizamer en angstiger; als je je netjes hebt voorbereid, "schoolmeesterachtig", zoals men zegt, dan is het lesgeven veel toffer en trouwens ook sneller weêr voorby.
wat myn lees-traject betreft, nu dààr weêr over: die "johnny cash"-biographie smaakte, zoals jullie weten, naar meer; gisterennacht vond ik onderaan in een kast in de werkkamer nog een integrale brian jones-biographie die kennelyk nog nooit was gelezen; maar: die heb ik, na een goed halfuur, toch weêr van my af moeten werpen - niet meer dàt universum, niet meer dié reeds sinds decennia zo erg afgezaagde nep-mythen!... (de stones = howlin' wolf op bleekwater...)
vanmorgen stuitten-ik echter op, heel anders, die biographie van e.t.a. hoffman, door rudiger safranski - myn blog leert my, dat ik daar precies veertien maanden geleden in was opgehouden - maar nu vind ik kennelyk vanzelf weêr aansluiting... da's nog zoiets magisch dat biographieën voorhebben op romans; een biographie kan je gedurig opzyleggen, en dan toch weêr oprakelen alsof er nooit iets was gestorven. (wél moet je daarom dan, als lezer, àldoor aantekeningen en krabbels aanbrengen in je lectuur; onderlyningen, commentaren en droedels; want er is niks zo erg als de onzekerheid "héb ik dit nu ooit al eens gelezen??")
het is halfvyf in de namiddag. luv is aan het bellen met myn boekhouder. rocco james conan is aan het youtuben, "hoe kleipopjes te maken". mollie zit boven in het donker met een zak chips in d'r armen sitcoms te bekyken.
subiet nog méér lesvoorbereidingen... jammer... vervolgens hoop ik ook nog te kunnen voortwerken aan myn lezersadressenlyst, dwz het overzicht van mensen die myn boekjes plegen te kopen...
ik heb honger...
ik moet enigszins plassen...
binnen negen dagen weêr een halve week in de ardennen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten