ik zat op kot in het huis van myn tante maria en nonkel jos. het enige dat ik zelf raar vond: dat ik, achter myn laptop, aldoor in hun keuken bleef zitten, terwyl ik boven toch een eigen kamer had. *** er stond op myn hand een klein mannetje, zo groot als pakweg een flesje water. zyn vader en moeder waren by ons in de bovenkamer. "zal ik zo met hem gaan wandelen of gaat hy dan bang worden?" "neen, die wordt niet gauw bang - doe maar." we gingen langs de trappen naar beneden, maar precies toch wél dat hy daar niet helemaal gerust op was. *** ik haalde ons nieuwe stripverhaal, "monsterbusters", uit zyn verpakking van doorschynend plastic; toen zag ik tot myn toffe verrassing dat dit, tezamen één, drié verschillende albums waren. het binnenwerk was van een krankzinnig gedetailleerde lynvoering, "arzach" maar dan maal duizend...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)



























Geen opmerkingen:
Een reactie posten