state of being, 10 september 2021

de eerste drie uurs van het vroeg van deze dag, die het was, weêr uitbesteed aan het voort-knutselen van de administratieve dossiers die, alle tezamen, moeten dienen als een repliek op de dreiging van het vlaamse cultuurcabinet om myn voorbye subsidies allemaal terug te vorderen. het ene moment in de diepte van deze steenkolenmynen bedenk ik: "oké, ik ben goed bezig... dit begint er toch echt wel netjes uit te zien!..." doch, na een halfuur overvalt my de schrikvraag: "waarom, in de naam van god, zetten die mensen bovenaan in hun mail niet gelyk de juiste nummer van een zelfmoordlyn?"

    ik sta dus permanent bol van de stress, deze dagen - maar: toch zal je my niet meer horen zeuren!-; namelyk: eenvoudigweg doordat ik, zéker naar jullie toe, geen slachtoffer wil spelen. fuck dat, die macht hebben ze niet!

    vervolgens een goed uur druk bezig geweest met de lesvoorbereidingen voor morgen - niet zonder dat ondertussen de radio mocht voortspelen.

    daarna dan weêr een flink uur bezig geweest aan, als het zou kloppen, een paar zo eenvoudig mogelyke correcties in een boekje van jowan petit, dwz een boekje dat jowan petit nu aan het maken is, en dat volgende week reeds moet worden gedrukt. het betreft de toneeltekst van zyn allernieuwste live-stuk. toen ik daar een try-out van zag, nu een halfjaar terug, was dit een zeer mooie, maar toch vooral nog byzonder rommelige bonteboel; een tezamenwerping van beelden en impressies en goeie ideeën; vandaag heeft hy dit alles kennelyk uitgezuiverd, eigenlyk precies zoals ik het zélf zou hebben gedaan (behoorlyk vreemd: jowan is natuurlyk veel populairder dan kik; maar toch wordt iets vaker gezegd dat zyn shows soms aan de myne doen denken, dan dat ze zeggen dat myn shows soms zouden doen denken aan de zyne...)

    vervolgens aan deze blog zitten te werken, terwyl het intussen halfvier in de namiddag werd en de vader en de tante van luv hier op bezoek waren, zonder dat ik myn bezigheden daarvoor hoefde lam te leggen. de vader van luv had zich tickets aangeschaft voor de musical van myn kinderen, maar besloot om toch maar niét te gaan; zodat luv die tickets weêr moest doorverkopen; maar zie: vandaag heeft luv toch weêr niéuwe tickets voor hem gekocht. dat is een soort van sport, daarvoor moet je van kessel-lo zyn, denk ik - ik bedoel: om het te kunnen begrypen...

    op het moment van schryven, lezers, is het negen uur savonds, en heeft luv my alleen thuis achtergelaten, wel mét de zorg over onze kinderen er bovenop. onderwyl luv zelf zich, op twee scherpe hakken en in haar nauw sluitende jeans, met drie van haar beste vriendinnen gaat overgeven aan het antwerpse caféleven, zal ikzelf de vaatwasmachine dan maar uit- en weêr inladen, en op het einde van de lange nacht een kaars aansteken voor  hephaestos, antieke god der zwaar beproefde geliefden...