woensdag 22 juni 2022

uit het schriftje





"just like honey" in de soundtrack van "marie-antoinette" van sofia coppola. dat komt mooi binnen, maar is toch vooral het teken aan de wand van de identiteit van de rykeluisdochter. papa mag ik ook een film maken. papa mag ik dan dit liedje en dat liedje ook hebben? (dat andere liedje: "stand and deliver...")
    om die reden heb ik ook een rothekel aan "peaky blinders"; de té verregaande gemakkelykheid om in die gehele, gedurige intro "red right hand" mooi te laten doorspelen. dat is gewoon diefstal zonder meer.

iemand op facebook zei: "J&MC, dat is dan gewoon nostalgie, want die hebben al jàren niks zinvols meer gedaan." daarop de repliek: als je eerst "psychocandy" hebt gedaan, en daarna "darklands" - dan hoef je voor de rest van je leven helemaal niéts meer te doen.

natuurlyk heb ik die muziek ook zelf al decennia lang nog meer op liggen. get a life. de verbinding is echter deze volgende - het woord verbinding nogal letterlyk te nemen; in de zomer van het onjaar 1991, toen ik twintig was, onderging ik een échte psychose; algehele desintegratie; geen gestalten meer kunnende zien, alleen flarden chaos; iedere connectie met werkelykheid was foetsie; nog nét begreep ik: "ik moet gaan liggen". zo heb ik vier dagen in myn bed gelegen. (myn ouders zeiden nadien, dat als dit één dag langer op zo'n erge manier had voortgeduurd, dat er dan psychiatrische hulp zou zyn ontboden geworden.) ik hoorde letterlyk elektrische golfslagen in myn hersenen heen en weêr zoemen. - - hoe kwam ik toch terug op aarde? naast my stond een klokradio; die speelde om het halfuur het tunetje van de nachtradio (een sullig melodietje van wim mertens); dààrmeê kon ik connecteren... dan sliep ik weêr in. op een ogenblik speelde in de woonkamer myn toenmalige lief de demo-versie van de song "on the wall" - en dié song riep my op een of andere manier, voor een paar centimeters toch, terug naar deze wereld. ik begreep niet die tekst, maar wel die stem, en die beat.
    klinkt achterlyk romantisch, maar zo was het en niet anders.


Geen opmerkingen: