my life as a teacher

die leerling maakt rumoer in de gang. niet overdreven, maar toch. ik stap uit myn lokaal, zeggende: "he daar! doe eens wat rustiger aan!"
    hy draait zich naar my om, een speelse beweging opbrengend die moet worden omschreven als, in myn richting, luchtboksen. ik zeg: "wat? kom eens hier jy!" -- hy draait zich weêr om en stapt voort.
    ik stap achter hem aan, hy zet het op een drafje.
    ik zet het op een drafje.
    hy begint te rennen, dwars de gang door. ik ren hem achterna, aan gelyke snelheid - hem laten schieten is geen optie, ik ken zyn naam niet en na één minuut herken je zo'n gezicht niet meer.
    intussen spurt hy, echt als een spurter, in één vloeiende beweging naar buiten. ik spurt hem achterna, als een politie achter een dief aan.
    hy holt de straat op.
    ik hol hem over de straat achterna - de hele straat uit. ik verlies terrein, ik geraak buiten adem.
    daar stapt een leerkracht uit haar auto. ik roep: "vlug! hou die daar tegen!!..."
    zo hebben we hem dan toch by zyn schabbernak.

    je kàn niet anders dan strafstudie vorderen.
    da's jammer, want dit had humor, absoluut.
    maar het ding is: ik ben geen turnleraar.