GAST-AUTEUR

robertus baeken, die de vader is van don vitalski, schreef het boek "leonard en ik", over zyn nonkel leonard, de fameuze beeldhouwer. over 82 afleveringen verspreid, worden die mémoires hier integraal gepubliceerd.

prent: zelfportret in gips.

LEONARD EN IK

door Robertus Baeken

68.

Het leven is niet met het verstand begrijpen. Het is er als een onverklaarbaar fenomeen en men kan het enkel ten volle gewaarworden of niet. Het leven zien zoals het zich aan ons voordoet, vraagt eigenlijk een soort van wetenschappelijke neutraliteit. Dit betekent dat je het fenomeen onbevangen bekijkt, dat je er als het ware afblijft met je vuile handen, je persoonlijke verlangens, je keuzes, je oordelen of vooroordelen. Als het leven uitsluitend hier en nu plaatsvindt, dan - zo redeneerde ik - het schrijven ook. De kracht van een tekst ligt in de onbevangenheid waarmee de schrijver zijn onderwerp benadert, het ontdoet van alle bestaande definities om door middel van een eigen hocus pocus met de taal tot een persoonlijke omschrijving te komen. De schrijver definieert het totale gebeuren opnieuw, naar zijn visie en volgens zijn kunnen. Hiervoor moet hij al het oude, al het ons reeds bekende, afwijzen en opnieuw zien. Zoals een goochelaar, -  kijk, niets in de handen, niets in de zakken! - moet hij telkens bij nul beginnen, stilstaan bij elke zin als bij het doel op zich, niet te ver voor zich uit kijken, de compositie zichzelf laten uitbouwen, wakker maken wat diep in het onderbewustzijn sluimert. Want ook voor het schrijven liggen alle mogelijkheden uitsluitend in het hier en nu. Komt de persoonlijkheid van de auteur niet via de geringste details aan het licht, dan ook niet langs het grote geheel.

   Voor het eerst ervoer ik in mezelf de kracht om realistische romans te schrijven. Het begon met ‘Van liefde en ondeugd’. Zoals Leonard beweerde, was het een schot middenin de roos. Hij had de roman in twee nachten uitgelezen. Voor het eerst ook vond een boek van mij langs de gebruikelijke kanalen een weg naar het lezerspubliek. Hoewel deze roman het voor een debuut voortreffelijk had gedaan - hij werd unaniem gunstig en uitgebreid door de media besproken, en de verkoop ervan vlotte ook best, - kon de Nederlandse uitgeverij Bruna & Zoon wegens een overname door de Friese Pers, kort na het verschijnen van mijn boek, mij voor mijn volgende romans jammer genoeg niet langer onderdak bieden.

(WORDT VERVOLGD...)