in mymeringen savonds laat, liggende naast mollie, tot die insliep, werd ik bestookt door een waaier van uiteenlopende herinneringen betreffende mensen, en hoe die met mekaâr zyn omgegaan. in alle ernst was myn conclusie: praktisch IEDEREEN die ik ken, is NIET GOED SNIK. en daar kan je alleen maar voor naar ze staan glimlachen; iemand die niet goed snik is, iets proberen uit te leggen, is tydversmos...
dus: eigenlyk converseer ik niet met de mensen; eigenlyk sta ik maar aldoor naar ze te grimlachen, by gebrek aan beters. "hihi... hihi... hihi..." by gebrek aan beters.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten