voor de laatste keer in myn leven 's woensdags 's morgens, nà de nachtelyke dinsdagclub, weêr zéér vroeg moeten opstaan - in de hoedanigheid van leerkracht engels. hierna nooit meer - ik het voor mekaâr hebbende gekregen, vanaf volgend schooljaar nog maar één dag in de week les te hoeven te geven, namelyk alleen nog maar op maandag; en voorts ga ik ervoor zorgen, nooit nog iéts te zullen moeten doen op een woensdagochtend of zelfs op een woensdagnamiddag. hoe heb ik dit, een geheel jaar lang, volgehouden? (antwoord: je hébt dit niet volgehouden; je bent er vorige maand aan onderdoor gegaan. omdat jouw vader en jouw moeder en vooral dié hun vaders en moeders diep-christelyk heten, heeft god jou nu alwéér een herkansing gegeven...)
niet dat ik moest wérken op school, alleen maar toezicht houden op de leerlingen die hun examens deden. bloktyd tydens een hittegolf, wat gaat daar boven? de dingen zyn in evenwicht...
in de namiddag vooral geslapen, in de zetel op het terras.
zoals je kan zien elders op deze blog: wel éventjes met rocco james conan naar de sinksenfoor. gelukkig, die vader-zoon verhouding...
laat 's avonds voortgewerkt aan die ene monumentale roman, waaraan ik letterlyk al dertig jààr bezig ben: "de opkomst en ondergang van circus bulderdrang". dat oneindige manuscript is opniéuw bovengekomen, en omdat dit lang genoeg geleden was (minstens een jaar of twee), zie ik er nu allerlei uitwegen en mogelykheden en krachtlynen in; het gaat vanzelf, het kunnende lezen met een afstand alsof ik dit niet zélf heb geschreven, ik nooit, by de ene zin, kunnende weten wat de volgende gaat zyn... dus ik léés dit verhaal en ik merk: dit is eigenlyk echt spànnend...
ik moét met dat schryfwerk kunnen bezig zyn - voor myn gezondheid. alleen maar toneel en theater en spektakel, alleen maar vergaderen en muziekmaken - dat werkt niet voor my. dat is niet genoeg, dàt is wat ziek maakt. het mag met màte, maar één uur of twee uur per dag schryven, dat is voor my de totale geneeskracht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten