heerlyke dag thuis, zonnige dag, alles helemaal volmaakt. nog altyd nadrukkelyk aan het genieten van myn min of meer genezen-zyn; ik moet maar terugdenken aan hoe érg dat was: dat geruis binnenin myn schedel, en die wanhoop daarby; de vrees dat dit nu voor àltyd zo zou zyn; dààr moet ik maar aan terugdenken, of ik spring, van vreugdevole dankbaarheid, door het raam - maar dan wel, goed te verstaan, door het raam van de gelykvloers...
doch uitkyken; zeer laat snachts, in de diepste stilte, is dat monstertje toch wél nog daar. kalm aan doen, wél de hele tyd werken maar niet te snél werken...
.... mollie zéér slechte punten voor frans...
verder okay...
rocco james conan op één jaar tyd drie jaar notenleer voorbygestoken, zélfs terwyl hy ook dat ene jaar maar nauwelyks present was. hy wist zich in het gangetje, in afwachting van die andere kinderen die hun toetsen al deden, kinderen die wél naar al die lessen waren geweest; in plaats van zelf een beetje zenuwachtig te denken: "ga ik het nu wel kunnen? ik heb niks voorbereid...", moest hy me stilletjes influisteren: "jesus, die zingen vàls... jesus, die hun ritme zit totààl verkeerd..."
het lykt arrogant maar het is wat het is... het prestige is één ding maar zalig is vooral om hem bezig te horen, om die mooie muziek te horen, de naturel daarvan...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten