laatste deel

Nieuwslijn: vertel eens iets over jullie band met Antwerpen.

Vitalski: ik heb daar pas nog eens over nagedacht en ik vind Antwerpen één van de meest fantastische steden die er op deze wereldbol zijn. Omdat er hier eigenlijk altijd een gevoel van rock ’n roll hangt. En dat heb je nergens anders, op die manier toch zeker niet. Als je hier ’s nachts of ’s avonds door de week op straat komt, heb je toch het gevoel: je kunt hier altijd iets meemaken, je kunt hier altijd iets tegenkomen, altijd iets beleven. De stad slaapt nooit, en achter iedere deur is er een intrigerend geheim gaande. Er hangt  hier echt ne goeie petrolsfeer zo. Misschien is dat ook in Manchester of zo, ik ben geen kenner van die dingen, maar euh… je hebt dat niet in Gent, niet in Nijmegen. Dus ik vind het zeer dynamisch en zeer rock ’n roll. Ook de Schelde is een meerwaarde omdat als de wind vanuit die richting komt, dan ruikt het hier zoals in Nieuwpoort, dan heb je echt een zeelucht. Soms kan je door je vensterraam hangen en het gevoel hebben dat je in een kuststad zit. En nu ook met die griezelige zeemeeuwen….

Johan Petit: ik voor mij, ik vind Antwerpen… allez, sowieso ben ik een stadsmens, dat voel ik. Ik vind den buiten tof om op verlof te gaan, maar niet om er te wonen. Zo van: rust is tof, maar rust roest. Ik vind dat ge moet buitenkomen, dat ge de wereld moet meemaken. Enfin, niemand moet dat, maar ik maak geire de wereld mee. Ik ben graag op een plek waar de veranderende wereld zich toont. En dat is dan in de stad. En Antwerpen, vind ik,  is volgens mij ook objectief wel de graafste stad van de wereld. Omdat ge nergens zoveel toffe cafés vindt en zo lekker en zo gewoon voor zo weinig geld kunt eten, allez, en overal hé… en dat is het grave. En ik vind dat tof, zeker nu Antwerpen ook in de wereld ligt. Terwijl vroeger Antwerpen toch meer gewoon, allez, een kleine stad was. Maar nu is het voor mij echt een kleine wereldstad. En ik zeg wel degelijk klein, maar toch ook wel een wereldstad. Heel de wereld toont zich hier en misschien is het dat wat Antwerpen zo uniek maakt, die diversiteit op zo’n gigantisch kleine oppervlakte. Dat is hallucinant. En waar vroeger veel mensen Antwerpen provincialistisch vonden, denk ik dat we dat de laatste jaren wel kwijt zijn geraakt. Tuurlijk komt ge hier dan ook de problemen van een grootstad wel wat tegen.

 

Vitalski: uiteindelijk zijn die nog niet zo groot.

Johan Petit: in verhouding met andere steden in de wereld is het hier een paradijs. Alleen doordat ge erin zit, hebt ge dat zelf niet door.

Vitalski: maar wat je in Antwerpen ook moet hebben, is savoir vivre. Dus een beetje kennis van hoe ga ik deze dag van ’s morgens tot ’s avonds doorbrengen. Want veel mensen klagen over de stad, maar als ik dan hoor waar die hun boterhammen gaan eten, in welk huis die gaan wonen, op wat voor een manier die daar gaan wonen, enfin, daar heeft het ook mee te maken. Je moet natuurlijk ook wel een beetje weten hoe je die stad aanpakt. Als je hier als nieuweling binnenkomt, zoals ik twintig jaar geleden, moet je een ingang kunnen vinden. Dat je niet constant buiten blijft staan en verloren blijft lopen, en ik vind wat dat betreft dat mensen in Antwerpen hun hand goed uitreiken.

Nieuwslijn: en openbaar vervoer ?

Vitalski: je kan over het openbaar vervoer heel veel zeggen want dat bestaat uit heel veel dinges, maar als ik er in één alinea iets over mag zeggen, dan is dat nog iets heel chauvinistisch. Ik kom namelijk iedere dag in de dierentuin, omdat ik een kindje heb en geen grote hof en elke dag opnieuw sta ik perplex van de schoonheid van ons Centraal Station. Dat is zo’n mooi gebouw, dat is hallucinant. Hoe die koepels boven die bomen uitsteken, vooral gezien vanuit de dierentuin, dat is… daar zit ook heel de wereld in, dat is arabisch, dat is westers, dat is 19^de eeuws, dat is eigentijds, dat is alles in één. Da’s geniaal.

Johan Petit: ik ben een grote voorstander van openbaar vervoer. Ik ga regelmatig met den tram naar ’t stad. Wij gaan dus niet met de auto, ook omdat dat belachelijk is, want wij wonen in Borgerhout. Wij pakken dus  de tram en da’s heel prettig. Het ding is alleen, ja, we moeten zien dat er nog veel meer openbaar vervoer komt, dat dat nog veel verder kan reiken en dat er minder auto’s zijn. Maar het probleem is, we zijn altijd met meer mensen en ge pakt pas den tram als den tram rapper is dan uwen auto en da’s een paradox natuurlijk ..

Vitalski: behalve parkeren hé, want uwen auto gaat rapper zijn, maar waar ga je parkeren ?

Johan Petit: maar dan zetten ze overal betaalparkings en dan regelen ze dat zo, hé. Dus het ding is dat openbaar vervoer moet gestimuleerd worden. Natuurlijk, het is pas rendabel als er genoeg volk dat openbaar vervoer pakt en dan denk ik, ja, daar zou een beleid soms nog veel beter kunnen in investeren dat wat er nu gebeurt. Nóg meer, want ik denk dat het goe bezig is maar het voelt gewoon…. Allez, die pre-metro onder de Turnhoutse baan, dat snapt ge toch ni dat die nog altijd ni in gebruik is eigenlijk. Dat zou er toch allemaal al moeten liggen.

Vitalski: ook wat is, wij zijn acteurs hé, dus wij werken ’s avonds laat en wij kunnen niet van Lier of van Oostende na twaalf uur ’s nachts, of zelfs na tien uur ’s avonds nog terug naar Antwerpen, dus….

Johan Petit: maar het is vooral, als ge nu soms van de ene plek hier in Antwerpen naar een ander moet, en ge hebt pech dat ge een soort rare bocht moet maken, dan zijt ge wel heel lang onderweg. En dan hebt ge zo wel dat ge soms denkt, ja, heel die binnenring, daar zou eigenlijk toch gewoon een tram moeten op rijden. Dat zou de dingen al …..

Vitalski: maar als je nu iets goed wil zeggen over hoe het is…

Johan Petit: euh…. ja, dan is het nu goe, maar ge zit ni… allez, op dit moment kunt ge Antwerpen dan niet vergelijken met Brussel of met Parijs …

Nieuwslijn: we blijven eraan werken! Bedankt voor het leuke interview.

Interview: Mark Cammaerts.