op het moment kryg ik energie van dat lesgeven. ik leer zelf veel van die leerlingen. het is een voorrecht om hun frisse, jonge, wakkere leefwereld te mogen gewaarworden vanop een eerste ry... ik leer ook vanalles over myzelf bovendien...
het quasi dagelykse weg en weêr fietsen is eveneens een goeie sport...
nadien toch ook nog een uur of drie met de kinderen thuis in de zetel gehangen ook...
in het oud badhuis deed ik behalve de presentatie, ook een act van een halfuur (om een andere act te vervangen; daar was ik daags tevoren voor opgebeld); hier mocht ik er dan weêr veel plezier in scheppen om volstrekt nief materiaal op te dissen - dwz, was eigenlyk oud materiaal, maar dan geschreven voor anderen (oa ernst löw); nu bracht ik dat verhaal eens zélf, niet uit het hoofd tussen myn twee oren doch voorlezend; dus met de vele, losse blaêren voor my op een pupiter. goed is dat myn vrienden my nadien wisten te melden dat die vorm, dat voorlezen, best okay is; dwz stelle men zich voor: nooit meer te hoeven te memoriseren; gewoon vanuit de losse pols voorlezen alleen nog maar... om zodoende dan ook veel sneller nief materiaal te kunnen brengen... en niet meer dat hoeven "staan staan"; maar in plaats daarvan buigen over die leestafel... myn afschuwelyke leesbrilletje...
nu is het nacht. ravioli uit blik. de afspraak op vrydag met rik van cauwelaert... pitouche op myn voeten... binnen een halfuur al naar bed om daar dan nog een goed uur door te lezen, nog steeds in de hitler-biographie, ben nu weêr aan de eind-bunker... het is inderdaad raar, je leest zelden een boek twee keer en dan juist dat dikke boek van ian kershaw toch wél... je leert niks fundamenteel nieuws maar natuurlyk ken je nooit alle details uit het hoofd... het is zo'n geweldige lectuur doordat het zo'n ongezien maelström betreft...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten