zondag vroeg gaan slapen, speciaal om maandag vroeg op te staan; maandagochtend paraat in myn leslokaal, klaar voor zes les-uren na mekaâr; totdat ik vermocht uit te vinden, hoezeer myn klassen allemaal op excursie waren; dwz: ik was thuis moeten blyven. ik was hier niet moeten komen. en hoewel dat hier dus, alles byeen, in principe, een onverwacht dagje verlof betekende, toch kom je daar lullig van terug.
uit wraak ben ik dan maar, eens thuis, drie uurs aan één stuk door bezig geweest met mollie haar ultra-rommelige slaapkamer aan de kant te zetten. inclusief stofzuigen onder het bed, en wel door dat bed, een enorm gevaarte, integraal overeind te tillen, et cetera. ook glas naar de glascontainer gebracht. morgen misschien eindelyk naar het stort...
toevallig nog steeds aldoor "de vergelding" van maurice de wilde in myn kop-telephoon. die degrelle is wel een enorm grappige figuur, in zyn interviews...
inmiddels werd het nacht, en morgen heb ik vry; en toch: hoe ik in dit nieve, al te sportieve leven nu ook nog eens "creatief" zou kunnen worden, dat moet ik nog uitvinden. van twee tot vyf leerkracht, en van zes tot negen volksdichter; dat zou mooi zyn - maar dat kryg je niet voor mekaâr, zo werkt het niet.
ik ga hier dus maar wat naar het plafond zitten loeren...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten