DE LAATSTE TYD
wat ben ik de laatste tyd
een knorrige man.
eigengereid
als een gloeiende pan.
opvliegend, in stryd
met gods goeie plan.
verdomd, wat verbyt
ik vanbinnen dan?
die niks nog laat betyen,
die gaat, aldoor, tekeer.
aan galgen en geweien
steeds nutteloos op en neêr.
en aldoor al die karweien!
ik ben myzelf niet meer...
4 opmerkingen:
niet actueel autibiographisch,
want een gedichtje van vier of vyf jaar geleden
dat ik zonet tegenkwam
en zonet een beetje formeel heb opgelapt...
Maar wel schitterend!
Je dochter gaat dit anders heel actueel vinden 😅
Ik zou gezworen hebben dat je het gisteren geschreven hebt... ;-)
Een reactie posten