music

"woman in love" van barbra streisand staat ergens onderaan in myn top 100 van allermooiste liedjes aller tyden; ten eerste (1) als een volmaakt staaltje song-writing en melodie-verweving, ten tweede (2) als een injectie van oprechte DNA middenin de mainstream, en ten derde (3) als een echte zàng-performance - dit is écht "zingen", zoals het vandaag niet meer kan; doorzingen, zweefzingen.

    pas onlangs kwam het my ter kennismaking dat deze song, in februari 1980, werd geschreven door barry en robin gibb, dus inderdaad: door de beegees. dat vond ik op zich al zeer opmerkelyk. en pas gisteren, toen die song toevallig speelde, en toevallig ook enorm luid speelde, drong opeens dit volgende volstrekt magische inzicht tot my door: dat die zeer zachte backing vocals op de achtergrond in de refreinen geen vrouwen zyn - maar dat dat effectief die beegees zelf zyn, die van zich laten horen!!

    dus de beegees zitten ook zelf IN die song - da's ongelooflyk, pas nu heet ik die song echt helemààl onsterfelyk!!