actua 2

nog maar eens over "het proces dat niemand wilde". - wat tot myn domme verstand pas nu helemaal doordringt, is, op den duur in die geschiedenis, dat leeftydsverschil; die vroeg bejaarde belager van 48 op dat belaagde meisje 23, echt afgryselyk. dus: daar valt geen lans voor te breken. dus begryp my niet verkeerd!!

    maar: dat neemt niet weg dat ik over deze volgende twee dingen, zo mogelyk, nog hàrder huiver: dat het parket het in deze zaak nodig vond om de telephoongesprekken tussen ines en bart zomaar af te tappen. de schade die je daarmeê aanricht, is onoverzienbaar. als je zelfs met je allereigenste partner geen intieme grond meer kan kennen - zowel die man als die vrouw zyn voor de rest van hun leven totààl paranoïde, die kunnen nooit in hun leven nog één keer iets fluisteren zonder over hun schouders te moeten omkyken. dat is genoeg om van door het raam te springen, echt. en was dat aftappen echt nodig? er was toch op zich al al enorm veel bewysmateriaal?

    en ten tweede: ik snap niet waarom de resultaten van die afluistersessies meê in die uitzending moesten. was dat nodig?? er was toch meer dan voldoende materiaal? ik voelde my ineens in de positie geduwd van een inbreker. ik vond dat echt totaal shockerend.

    om te beginnen snap ik niet dat dit juridisch zomaar kàn - gesprekken tussen een man en een vrouw, door de politie afgetapt, om in een besloten rechtbank te behandelen, wat later zomaar vrolyk in de totale openbaarheid gooien: màg dat zelfs wel zomaar? is dat wel legaal? waarom hebben ze dat proces dan niet gelyk op de grote markt gevoerd?

    en ter besluit: hoe kan je zoiets als televisiemaker willen opbrengen? als ikzelf zou hebben meêgewerkt aan dat programma, en op een moment zouden ze my gezegd hebben: hier gaan we nu netjes dat intieme, afgeluisterde gesprek in deze docu monteren - dan zou ik zyn weggaan, dan zou ik hebben gezegd: hier doe ik niet aan meê.

    maar: precies dat behalve ikzelf, er niémand is die hier een kanttekening by plaatst?