die "kull"-omnibus van marvel is tof, omdat je met het lezen daarvan, geschiedenis ervaart op zes verschillende verdiepingen tegelyk.
1. het verhaal zelf speelt zich af in een fictieve oudheid, in atlantis maar dan vele eeuwen voordat het zou worden verzwolgen, met beelden die een echo zyn van oude romeinen, oude grieken, azteken en zeker ook holenmensen.
2. de figuren binnenin dat fictieve verleden leven zelf bovenop de ruïnes van verloren mythische beschavingen van nog veel langer geleden.
3. die wereld werd verzonnen in de americaanse jaren 20 en 30, helemaal in die tydsgeest (van commerciële adventure-stories, tarzan, "weird tales", de toenmalige oppermacht van het kortverhaal, exploraties in s.f. - met wél reeds de trauma's van WOI, maar nog niét die échte depressie van na WOII.)
4. de strip zelf is totaal "marvel bronze age", je ruikt dus vooral, boven alles, de héél prille jaren 80 (de flash gordon remakes etc.)
5. tegelyk is deze stripvorm echter, geloof ik, gegrond in de oerstrips uit de allerprilste jaren 50; die pseudo-historisch-realistische, byna didactische tekenstyl zonder tekstballons en zonder humor; maar nu dan juist geëmancipeerd van die oneindige tekstbalken steeds onderaan. de vertelde verhalen winnen door die antiek-achtige ernst aan geloofwaardigheid.
6. de manier waarop dit nu is verzameld, kan alleen van vandààg zyn; facsimile maar alles heringekleurd, nauwgezet àlle details op een ry als betrof het iets wetenschappelyks (wat het eigenlyk ook is.) dat hele "wetenschappelyke kader" van zo'n extreem professionele, extreme erudiete uitgave, is uiteindelyk zelfs de énige reden waarom dit überhaupt leesbaar is.

























Geen opmerkingen:
Een reactie posten