dreamer

in een turnhouts soort jeugdhuis, de wollewei of zo, een one man show in het verschiet; de mensen zyn niet onvriendelyk maar het plafond is erg laag en de sfeer een beetje grauw toch. ik moet hier een soort best-of spelen maar ik ken myn teksten helemaal niet. myn overleden tante en nonkel jos zitten welwillend in het publiek. de organisator heet leo de wachter. hy is zelf niet present maar heeft myn gage in geldbriefjes in de glazen bokaal gestoken, die moet ik er na het optreden zelf uithalen. na het optreden is iemand anders bezig, met minder succes. ze vragen my om een aftershow te doen maar gelukkig weiger ik zoiets want wat valt daarmeê te winnen. myn broêr jeroen zal my naar huis chaufferen maar die laat my lang wachten. we passeren stripwinkel titsjen dop. daar liggen een paar marvel omnibussen in de etalage. "ik ga héél vlug die gigantische captain america-bundel halen, secondje"; daarbinnen ineens het typische labyrint. gesukkel met myn leesbril. dan toch dat boek en zelfs die etalage niét vinden. op de eerste verdieping - daar moest ik niet zyn. terwyl laat ik jeroen en rocco nu al een halfuur lang op my staan wachten. aldoor precies op de grens tussen "zullen opgeven" en "toch nog éven blyven doorzoeken". bly als ik wakker word, van deze hel verlost...