it's just the way she's walking
it's the way she's talking
die zyn ooit zéér ver gegaan in het verkennen van de imbeciliteit van dergelyke rymen; "walking" versus "talking"; "mad" versus "sad"; "me" versus "see; het eigenaardige is dat die teksten toch juist tegengesteld aan imbeciel overkomen, dat die een enorme zeggingskracht hebben; door hun combinatie met die museale, grootse, rudimentaire sound, én doordat de manier waarop iemand praat en de manier waarop iemand wandelt, ook écht wel, nu eenmaal, erg veelzeggend zyn.
wellicht al iets meer parodisch de intro van "april skies": "hand in hand in a violent life / making love on the edge of a knife."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten