maar ieder had zyn eigen stem
op elke steiger klonk een lied
van paljas of jeruzalem
toen dat lied een hit was, in 1984, was ik dertien, en vond ik alles hieraan natuurlyk belachelyk. vooral dat woord "paljas", toen niet wetende dat daarmeê de opera "pagliaci" werd bedoeld, een klassieker van ruggero leoncavallo. intussen ben ik 50 en erken ik de sfeerbedervende effecten van technologie, en de oprechte weêmoed van die op zich natuurlyk nog altyd lullige song.
maar pas op; het is feitelyk een cover, van een duits liedje ("lang scho nimma gesehn"), én de nederlandse vertaling is van willem wilmink. dus extreem groot is niet de verdienste van van veen. maar toch wel tàmelyk groot nog steeds.
1 opmerking:
Ook ik ben 50 maar ik erken de sfeermakende effecten van technologie.
Klik maar eens op mijn naam om de clip met klassieke muziek te beluisteren die enkel met een iPad is gemaakt ( het kan zelfs met een iPhone ).
De cello is met audio modeling, een soort synthesizer cello met intonaties en expressies, en niet meer onderscheidbaar van een echte.
Sfeermakend omdat je kan fantaseren dat de maker tijdens het maken van dit stuk met de iPad bv. op de trein zat op een zonnige dag.
En de maker, alhoewel hij in dit stuk koos voor een minimaal orkest, kan ook componist en uitvoerder zijn van een groot orkest op de trein.
Hoort in het onderwijs thuis, men krijgt een basisniveau aangeleerd zodat men ook al eens iets buiten het kijken en maken van TikTok filmpjes doet want dat als de hoofdcultuur gaan beschouwen van de nieuwe generatie heeft wel iets sfeerbedervend vanwege de technologie.
Een reactie posten