een van de eerste dingen die ik deed, als een automatisme: my bukken, om een lader in het stopcontact te bewegen; evenwel leverde dit my een gratis ticketje op voor wat wordt genoemd "het verschot". het vervelende is dat dit verschot voor de rest van de dag is blyven voortduren, en dat geen enkele houding verlichting brengt; liggen, zitten, staan, zelfs letterlyk met myn twee armen aan een balk gaan hangen; niks helpt. alleen naast luv in die autostoel deed precies wel goed...
hopelyk is het morgen voorby, maar met rugkwaaltjes weet je nooit...
hoewel de uitgevery (vrydag) my vast wel nog voor en en ander zal terugfluiten, wist ik voor myzelf alvast het nero-verhaal te "voltooien". dat schept rust, ik heb er vele dagen lang vaak tot tien uurs per dag op zitten zweten. al gaat de dichotomie tussen "arbeiden" en "chillaxen" nooit echt op, vind ik. op dagen waartydens je van grootse projecten bevryd bent, blyf je net zo goed bezig; die ene mail nog in orde brengen, de kleêrkast opruimen, één enkel optredentje voorbereiden; éigenlyk is dat zelfs heftiger en stresserender dan één monolitische monster-onderneming, die als een schild al dat futiels van zich afketst.
dat laatste stukje zin hierboven, was niet slecht eigenlyk; "heftiger en stresserender dan één monolitische monster-onderneming, die als een schild al dat futiels van zich afketst"; misschien nu ook niet hard wereldlitteratuur, maar om voor op zo'n blog eventjes gratis voorby te komen, as good as it gets...
opnieuw naar spa, opnieuw voor zo'n warme chocomelk.
2 opmerkingen:
"dat laatste stukje zin" vond ik wel echt de nagel op de kop, nog voor ik je eigen opmerking erover had gelezen.
haha, dank je! :D
Een reactie posten