*minder goed dingen:
-steriele decors; de tienerkamers, de woonkamers, de theaterzaal, de klaslokalen; die àdemen niet, die zien eruit als wat ze zyn, namelyk als speciaal voor veelzydige camera's ingerichte, totaal artificiële filmstudio's. dat is erg jammer, temeer omdat dit volgens my erg gemàkkelyk veel beter had gekund.
-een ietsje té lichtzinnige psychologie; byvoorbeeld: als jouw vader een halfuur geleden op gruwelyke wyze voor jouw ogen gestorven is (rechytopstaand geëlektrocuteerd in de kelder), dan ga ik jou op dàt moment niet meteen vragen: "wat bedoelde jy gisteren, tydens jouw optreden, met die of die grap die je daar vertelde?")
-het idee om chucky voor de afwisseling eens naar een teenage-setting te verschuiven, is op zich éigenlyk een schot in de roos. mensen die in de jaren 90 fan waren van chuckie, zullen dat stilaan wel blyven voor altyd; en met die verjongde setting, zal ook het publiek verjongen en dus aangroeien.
maar het rare met films OVER tieners is echter, dat ze meestal algauw ook te lyken te zyn gemaakt VOOR tieners.
-de zuivere horror-dimensie van deze verhalen zal sowieso al wel wat zyn afgezwakt, gewoon vanuit het idee dat het om een serie gaat. al lykt, naar myn gezond-katholiek ethische gevoel, deze "softe" horror reeds mylen te heftig voor een publiek van veertienjarigen. zelf zou ik dit nooit durven uit te brengen, zéker niet in de wetenschap dàt er, in het verleden, al een hele reeks immitatie-moorden rond chucky heeft plaatsgegrepen.
*het goeie dan weêr:
de chucky-franchise is een uitvinding van ene don mancini; in de loop der jaren heeft die zyn fantasieryke product wat al te erg uit de hand laten lopen en verwateren; er was op den duur echt niks meer serieus aan; toen er, nog niet zolang geleden, een ernstige reboot-film werd gemaakt, was mancini zelf daarvoor dan ook compleet aan de kant gezet. dat heeft die mens toen hard gestoken, begrypelyk. eens temeer toen bleek dat die film dan nog eens een groot succes werd ook, financieel maar ook artistiek. maar nu, voor deze serie, zit mancini weêr zélf achter het stuur; zo'n herkansing kan een mens alleen maar van dromen.
de oppervlakkigheden, de onzin, de getelephoneerdheden; die doen er allemaal geen afbreuk aan, dat dat personage chucky zelf een yzersterk ding blyft... zoals by iedere betere chucky: je kàn het niet serieus nemen - en TOCH gaan je haren recht overeind staan. dié paradox blyft fascineren.
maar ik ben dus fel tégenstander. ik ben tégen horror en al zeker voor tieners. films als deze mogen alleen voor mensen die los daarvan ook heel veel erudiete boeken lezen en die al ruimschoots hebben bewezen zelf moreel helemaal stabiel te zitten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten