uit het schriftje

de mooiste bestaansvorm denkbaar: die van de 19e eeuwse fictieve feuilleton-schryver. niét die van de journalist, die moét researchen, niét dat van de columnist, die moét polemiseren; maar dat van de antieke belletrist die, op bestelling, tegen de klok, verhalen, in alinea's opgedeeld, uit zyn duim moet zien te zuigen, dag in dag uit.

    al dien ik toe te geven dat sommige productieve succesauteurs hier wel nog steeds tegen aanleunen, in principe is de beroepscategorie toch min of meer uitgestorven. de feuilleton-schryver, dat is zoiets als een smid of een lantaarnopsteker.

    en toch ben ik er de voorbye twee jaar in geslaagd om, byna zuiver uiterlyk, een dérgelyk bestaan te leiden. ik "verkoop" van myn maandelykse boekjes telkens hooguit 300 exemplaren, niet écht zitten er veel mensen op te wachten - maar: zuiver uiterlyk leef ik één en al zoals een 19e eeuws feuilletonschryver. exclusief op het rituele niveau. myn schryven, myn "publiceren"; het zyn rituelen. zoals in de kerk een priester ook niet écht het lichaam van christus in zyn handen heeft.

    in "el paso", het cowboydorp in wuustwezel, komt er ieder weekend een stel western-liefhebbers tezamen, verkleed als outlaw, sheriff, cowboy of sqauw; ze spélen niet dat ze cowboy zyn, ze worden echt helemaal die ene cowboy, met name en toenaam, met een verleden, een eigen karakter. ik wil gerust, met graagte, erkennen dat het slechts op dàt niveau is, dat ook ik vertoef. niet alleen in de weekends, maar iedere dag van de week, spéél ik dat ik een feuilletonschryver ben.

verzamel ze echter allemaal !!