het is niet waar dat sociale media oppervlakkig zyn. tenzy jy vindt dat onze eigen sterfelykheid, en zelfs ons bewustzyn daarvan, oppervlakkige dingen zyn. - de doodsberichten op facebook regenen op ons neêr. ook de portretten van mensen die, vandaag nog, zeer jong zyn gestorven.
in de middeleeuwen lag het kerkhof in het midden van het dorp. iedereen zag aldoor dode mensen. daarna verhuisde het kerkhof alsmaar meer naar de periferie; de dood werd weggeduwd. de zich uithollende, grootse begrafenis-rituelen maakten dit niet weêr goed - maar, in tegendeel, die bevestigden juist onze afstand tot de realiteit van de dood. - maar met facebook is de dood weêr ons midden, meer dan ooit. ieder moment onverwacht by jou thuis op de salontafel.
en zeg niet dat we daar licht over gaan. als een verre kennis, of een zéér verre kennis, met een aangrypende photo erby, jou komt mede te delen wat er gisteren is gebeurd met zyn zesjarige zoontje.
en dit is een zeer goede tendens. alléén maar een beetje paradoxaal genoeg, schreeuwt dat computerscherm onafgebroken uit dat we er zéér dringend moeten invliegen.
2 opmerkingen:
Het is waar dat de dood een deel van het leven is, maar ik erger mij aan berichten op de sociale media, over de dood van een geliefde, en je weet niet wie of wat dat is. Ben ik de enige?
maar je bent toch alleen maar verbonden met mensen die je kent?
Een reactie posten