ik was in een shoppingmall. ten tweede male moest ik een onverwachte aankoop doen. die tweede maal was by een apotheek. terwyl ik my realiseerde: verdorie, ik heb die verscheurde kamerjas hier aan, in het opoenbaar. *** zogezegd de permeke-bibliotheek. aan de balie een gesprek over een bepaalde cd'tje. dan bleek er in dat doosje geen cd te zitten. om de fuzz te voorkomen dat het personeel nu die cd zou gaan lopen zoéken, zei ik: "ik had alleen maar een paar vragen over de grafiek van dit hoesje." "ben jy dan een graficus?" "alleen maar een héél klein beetje..." *** verderop was er in die bibliotheek een event; een zéér oude gerard reve kwam voorlezen. ik vraag voorzichtig; "herken jy me nog?" hy zei: "jy, jy bent die jongen die in zo'n overdreven verheven styl schryft." hy las publiekelyk voor, maar was hier té oud voor, je kon er niets van verstaan. de andere acts na hem, waren waardeloos. ik was hier zeer kwaad om. maar bent van looy, die by me was, zei dat hy dit wél heel goed vond. - by het naar buiten lopen besef ik: "ik moet terug naar binnen, ik loop op myn sokken, ik ben myn schoenen vergeten."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten