de grens naar syrië overgestoken zynde, treedt onze held, jonathan druyts, een personage dat werd verzonnen door victor glorieux, een nonkel van vitalski, nader tot een klein, lemen schapenhok, dat zich bevindt in het midden der oneindige toendra's...
een hoogst merkwaardige ontmoeting stond jonathan druyts te wachten binnenin dit vervallen, lemen bouwsel. hy stond, moet gezegd, nog overeind, en had het geheel der hoeken, roodkleurige vloerbedekkingen en van hangende potten en stenen pannen vergeven wanden nog niet àlgeheel kunnen verkennen, toen, tot zyn verbazing, zyn vermoeide blik op een ronde trap viel - een trap die hy zeker niet zou hebben vermoed op basis van hoe laag, klein en waardeloos deze hut hem althans van buitenaf had toegeschenen. doch hier en nu, op deze harde, witte, smetteloze treden, temidden van dit armoedige, maar toch goed onderhouden, exotische interieur, zag hy de naakte, glimmende voeten van een voorts wel kleurryk geklede schoonheid - een dame van wie, qua uitstraling, de zuivere zachtheid en jeugdige zwoelheid voorafgingen aan haar precieze identiteit - en dan pas schrok hy zich, lezers, een dramatisch ongeluk: hoe dit preciés in mekaâr zat, moest hy nog uitrekenen, doch hier en nu, hier vlak voor zyn neus, vielen zyn twee oogbollen op de waarachtige, levendige, zaligmakende aanwezigheid van - men houde zich vast, jawel: de aanwezigheid van niemand minder dan zyn goddelyke patricia, in eigenste persoon - dat ene, vlaamse mooie meisje, datwelk hy één etmaal geleden nog, in ankara, in het hôtel, op de vloer had zien liggen: algeheel doodbloedend toén, met photografen en naarstige agenten overal rond haar.
hy wilde uitroepen:"hoe... hoe kàn dit??" doch, inderdaad: zelfs déze, nochthans zeer eenvoudige bewoordingen, die het toch maar waren, vergden tevéél van hem. hy viel op zyn knieën, eerst de linker, dan de rechter - hy kon niet meer, hy làchte van confusie.
"kom eens hier, lieve jongen," zei de machtige patricia, met een geheimzinnig lachje.
wordt dus vervolgd...


























Geen opmerkingen:
Een reactie posten