myn eigen optreden was echt fenomenaal goed, een van de tien of twintig beste korte optredens van m'n leven... een uiterst geconcentreerde "octus boctus", meer niet; maar het vergde zoveel van m'n concentratie, iedere letter, iedere intonatie, iedere handbeweging, iedere voorzichtige draai met m'n kop, dat ik nà die gevergde tien minuten als een uitgewrongen vod op de grond moest gaan liggen, narillend en zelfs met een lichte vorm van hoofdpyn...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten