annabel van nieuwenhuyze
dat optreden van tom lanoye duurde een beetje te lang, zyn "gedicht in a" is minder begrypelyk dan myn eigen "gedicht in a", en zyn laatste stuk tekst, "kathedraal en bakker", moest in langdurigheid gecompenseerd worden door een anders ook wel monotoon "zwier" in de spreekvorm - maar: middenin zat er "zwanenzang" uit zyn toneelwerk "mefisto", en dat was echt een ronduit geniaal ding, echt ongelooflyk, onevenaarbaar...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten