om op myn "smartschool" te kunnen werken, heb ik myn "yubi-key" nodig, iets dat eruitziet als een usb-stick, en dat dient om gecodeerde websites te ontgrendelen. deze "yubi-key" weet zich, normaal gezien, veilig en wel opgeborgen in een mooie, groene, nieuwerwetse draagtas, die exclusief dient voor myn schoolgerief (die tas heb ik overigens, éigenlyk, van luv afgenomen...)
de dag van gisteren had ik die tas dan toch maar leêggemaakt, namelyk om daar vervolgens mooi twintig exemplaren in onder te brengen van "het spoôkkasteel", met de bedoeling om die, op deze manier, weg te brengen naar de post, in de wilgenstraat (die boeken werden alle besteld door één enkel gezin uit olmen, twee schrandere mensen die duidelyk gigantisch hard fan van me zyn; al tien jaar lang speel ik iédere zomer by die figuren en hun vrienden thuis in hun boomgaard; dit jaar kon zulks niet doorgaan, doordat er op het moment een gevaarlyke, besmettelyke, chinees geboren longziekte door het land raast; we worden daardoor geacht, aldoor minstens één meter afstand van mekaâr te bewaren, wat tof is voor onze zielenrust maar nefast voor optredens in boomgaarden. dit jaar dienden die boekjes dus om, voor dat publiek, zo'n optreden te vervangen.)
op de post in de wilgenstraat word ik altyd, zonder de minste micro-eenheid van overdryving, fenomenaal goed voortgeholpen, vriendelyk, goedlachs en verduldig - in die mate zelfs, dat je het al byna niet meer erg vindt om er wel steeds eerst, buiten op straat, een volwassen halfuur voor te moeten staan aanschuiven. dus: die bestelling voor die boeken naar olmen verliep op rolletjes, ook zo goedkoop dat het byna aanvoelde alsof ik, weêr buiten komende, ervoor betaald was geworden.
datzelfde etmaal maar dan laat savonds wilden-ik my met graâgte aan myn huiswerk begeven - àlles om myn leerlingen het beste van het beste te bieden! maar: toen kwam ik tot het inzicht, lezers, dat ik die mooie, groene, nieuwerwetse draagtas op de post was vergeten!!...
naar het kantoor bellen, draaiden-erop uit, geen zin te hebben; je moest dan namelyk gelyk je toetsenbord inschakelen; druk 1 voor nederlands, druk 2 voor frans, druk 3 voor swahili.
dus: vandaag moest ik dan maar maken, als allereerste by de post aan de voorpoort te komen te staan, om negen uur smorgens (de poort wordt ontgrendeld om halftien, maar het aanschuiven begint reeds rond de negenen...) een dergelyke snelheid van handelen, zo vroeg smorgens, broodnodig zynde, doordat ik de policy van dit kantoor niet kende; best mogelyk zou hun filosophie eruit hebben bestaan, uitgerekend iedere zaterdagochtend komaf te maken met alle gevonden voorwerpen, byvoorbeeld door die over te brengen naar één enkel, moeilyk bereikbaar, centraal depôt in pakweg charleroi, waar je je spullen alleen maar terugkrygt als je eerst drie keer na mekaâr, voor de camera, een hitlergroet opbrengt...
die kei-vriendelyke conciërge van b-post zag my eraankomen, en kwam meteen uit zichzelf naar my toe gelopen, om inderhaast reeds onderwyl te kunnen uitspreken: "vitalski - wy hebben uw draagtas hier in huis!"
de lezer zal hierby reeds, aannemelyk, opgelucht willen herademen; "alles kwam goed!" dit ware dan volmaakt buiten het gegeven gerekend, dat reeds in de wilgenstraat zelf ik tot de conclusie moest komen, myn yubi-key eêrtyds toch niét te hebben ondergebracht in die groene draagtas - of: toch alleszins niet méér!
een uur later mocht ik thuis ontdekken dat het kleinood, die yubi-key, zich in myn portefeuille bevond, waarna de vitalski-blogger allicht zal opperen: "dan toch eind goed, al goed - waar gààt het over!"; de vraag blyft echter: waarom was ik daar dan speciaal zo vroeg voor uit bed moeten komen!! de enige dag van de week was het, waarop ik had kunnen uitslapen, in myn eigen zachte bed by een hete koffi voortlezend in cormac mc-carty, by het open venster...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten