myn derde prik gaan halen. een fyn ritueel. temeer daar luv by me was. ik dacht aldoor dat zy er evenééns eentje ging laten zetten; pas eenmaal ginder drong het tot my door dat die mooie mevrouw alleen maar was meêgekomen: speciaal om my te begeleiden.
waar heb ik het toch aan verdiend?
voorts eenvoudigweg de gehele dag zitten voortzwoegen op twee of drie blaadjes uit het nero-verhaal. meer niet. zoals ik het my had voorgesteld, zou ik veel vérder zyn gesprongen, tien of twintig blaadjes; maar dit hoofdstukje bleek, by naêr inzien een gigantisch taaie noot. ik las het aanvankelyk, en dacht: "verdomd, dit is vormelyk gewoon enorm sàài..." dus heb ik iedere zin wel letterlyk tachtig keer moeten herwerken...
het goeie is dat zoiets rendeert, dat zo'n alinea's daar op den duur echt prachtig van gaat beginnen te blinken.
al ben ik in een andere context vaak ook juist een voorstander van toch iétsje sneller loslaten. by de wereld-schryver august strindberg kwam er eens een vertaler aankloppen. "zou jy my, voor myn vertaling jouw zegen willen geven? ik heb aan jouw tekst om eerlyk te zyn een heleboel dingen moeten veranderen..." daarop zei strindberg kortweg: "wat kan my dat schelen?"
(anderzyds zyn veel teksten van strindberg dan ook helemaal geen fyne lectuur. eigenlyk is alleen maar zyn "occulte dagboek" werkelyk adembenemend... als humaan document...)
subiet (donderdag) weêr optreden in een gevangenis. in die van wortel. de laatste in deze reeks...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten