PORTRET VAN DE AARDBEIENPLUKSTER -
Bij uitgeverij De Galge publiceerde ik tevoren al een paar dichtbundels, maar als romancier debuteerde ik in het jaar 1981, met het boek ‘Van liefde en ondeugd.’ Een liefdesroman, met als hoofdpersonage een suppoost in een museum. Ik vind het zelf opmerkelijk, moet ik zeggen, dat de meeste van mijn romans over man-vrouw relaties gaan, maar verder onderling heel erg van elkaar verschillen. Behalve in mijn twee allervroegste manuscripten, uit mijn echte beginperiode, heb ik nooit op directe wijze over mijn eigen leven geschreven. Waarschijnlijk inspireerden mijn persoonlijke belevenissen me te weinig om steeds maar in die ene, zelfde richting te zijn blijven doorgaan, in het teken van mijn eigen, rimpelloze huwelijk (hoewel dit toch ook wel passioneel was), en mijn gezin van vijf kinderen, mijn dagelijkse schrijven, mijn werkzaamheden op de fabriek... Ik zou dan wellicht het gevaar hebben gelopen, steeds aan één en hetzelfde boek te hebben zitten schrijven. Al valt ook dààr zelfs wel iets voor te zeggen. Het opwekken van spanning en emotie is een kwestie van individuele, seismografische gevoeligheden, en meer zeker niet. De schrijver hoeft echt niet deel te nemen aan, bij wijze van spreken, een safari, om opmerkelijke gewaarwordingen over te brengen.
Elk leven heeft maar één uitkomst. Toch spelen toevalligheden daarin een ongeziene rol. Onverwachts een straat oversteken, kan al voor gevolg hebben dat het leven een heel andere wending neemt dan je voor ogen had. Elke dag opnieuw sta je voor verrassingen. En waarom zou je bij het schrijven niet de vrijheid mogen nemen om sommige van die niet onwaarschijnlijke toevalligheden een handje toe te steken en erin mee te gaan? Door zelf in het toneel afwezig te blijven, kan de schrijver erin slagen er afstand van te nemen en iemand anders te worden dan zichzelf. Door een andere werkelijkheid dan de zijne te scheppen, leeft hij twee keer. Zonder dit gegeven had ik mij, voor het boek over de Aardbeienplukster, onmogelijk kunnen verplaatsen in de werkelijkheid van een jonge vrouw, of, zoals in mijn daarop volgende roman, getiteld "De Trap", in die van een schrijnwerker, wiens huwelijk door ontrouw op de klippen dreigt te lopen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten